ประเด็น

ขนส่งสาธารณะ

มี 14 คำสัญญา จาก

*ฐานข้อมูลมีทั้งหมด 13 พรรค โดยเลือกเฉพาะพรรคที่มีข้อมูลนโยบายในเว็บไซต์ทางการ อ่านเกณฑ์การคัดเลือกพรรคการเมือง

คำชี้แจง

ข้อมูลในหน้านี้มาจากข้อความบนเว็บไซต์ทางการของพรรคการเมือง ซึ่งถูกจัดลงตารางตามหัวข้อต่างๆ ด้วยระบบปัญญาประดิษฐ์ (LLM) โดยพยายามคงข้อความตามต้นฉบับให้มากที่สุด
หากจำเป็นต้องเพิ่มข้อความเพื่อให้ได้ใจความที่สมบูรณ์ จะถูกแสดงด้วยตัวอักษรสีเทา
แม้มีการตรวจสอบโดยทีมงานในระดับหนึ่ง แต่อาจมีความคลาดเคลื่อนเกิดขึ้นได้
ผู้ใช้สามารถตรวจสอบเพิ่มเติมกับข้อความต้นฉบับตามลิงก์ด้านล่าง
หลังจาก กกต. เปิดเผยเอกสารนโยบาย (ณ วันที่ 26 ม.ค. 2569) ทีมงานได้อัปเดตข้อมูลงบประมาณและแหล่งที่มาของงบประมาณที่ตรงกันระหว่างเอกสารนโยบายและเว็บไซต์พรรค โดยแสดงด้วยตัวอักษรสีเขียว

อ่านที่มาและข้อจำกัดข้อมูล

ไทยสร้างไทย

ปัญหาคืออะไร (Problem)

ปัญหาฝุ่น PM 2.5
การเผาป่าเผาไร่
การปล่อยก๊าซเรือนกระจก
การใช้พลังงานที่ไม่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม
การจราจร การขนส่งสาธารณะ และการเดินทาง สร้างมลพิษ

จะทำอะไร (Action)

เอาผิดกับคนเผาป่าเผาไร่อย่างจริงจัง
สร้าง Mobile Application – เครือข่ายปราบการเผาไร่ เพื่อบูรณาการการทำงานร่วมกันของหน่วยงานภาครัฐและภาคเอกชน และเครือข่ายอาสาป้องกันการเผาไร่
ปรับเปลี่ยนวิธีการเพาะปลูกเพื่อลดการเผา
ส่งเสริมการไถกลบตอซังเพื่อเพิ่มอินทรียวัตถุ และผลิตเป็นปุ๋ยอินทรีย์
ส่งเสริมการปลูกข้าวแบบเปียกสลับแห้ง (Wet & Dry)
ส่งเสริมให้เกษตรกรปลูกไม้ยืนต้น ไม้ป่า ไม้หายาก เพื่อทดแทนการเกษตรที่ต้องเผาตอซัง
จัดตั้งเขตส่งเสริมพิเศษ บนเนื้อที่ไม่น้อยกว่า 40,000 ไร่ ในเขตปฏิรูปที่ดิน เพื่อเป็นพื้นที่ปลูกป่า สร้างรายได้ ให้เกษตรกร ครอบคลุมพื้นที่มากกว่า 60 จังหวัด
สร้างรายได้จากการแปรรูปวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรให้มีมูลค่าขายเป็นเงินได้
หาช่องทางการจัดจำหน่ายและหาคนมารับซื้อกับเกษตรกรโดยตรง
ใช้กองทุน SMEs และกองทุน Startup เป็นแหล่งทุนดอกเบี้ยต่ำ เพื่อสนับสนุนผู้ประกอบการที่เป็นโรงงานผลิตรถโดยสารและรถยนต์ไฟฟ้า ดอกเบี้ยไม่เกิน 3%-4%
ใช้กองทุนวิสาหกิจชุมชนเป็นแหล่งเงินกู้ดอกเบี้ยต่ำ สนับสนุนเกษตรกรรวมตัวกันร่วมกันใช้เครื่องจักรสมัยใหม่เพิ่มประสิทธิภาพการเพาะปลูก และผลิตปุ๋ยอินทรีย์ใช้เอง
ลดการใช้พลังงานที่ไม่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม
สนับสนุนให้ติดตั้ง Solar Rooftop หรือ Solar Cell บนพื้นที่ว่าง อย่างน้อย 5 KW จำนวน 2 ล้านครอบครัว โดยรัฐเป็นผู้ลงทุน
ออกมาตรการทางภาษีให้สิทธิลดหย่อนภาษี และการหักค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้น สำหรับผู้ประกอบการที่สนับสนุนนโยบาย "สลับ-เหลื่อมเวลาการทำงานและเวลาเรียน" และนโยบาย "Work from home หรือ Learn from home"
ออก “โครงการสร้างไทยมอเตอร์ไซด์ไฟฟ้า” ให้คนไทยที่ทำมาหากินด้วยมอเตอร์ไซด์คู่ใจ สามารถกู้เงินดอกเบี้ยต่ำไม่เกิน 5% ต่อปี ซื้อมอเตอร์ไซด์ไฟฟ้าได้ จำนวน 1 ล้านคัน
ให้สิทธิหักลดหย่อนภาษีที่ดินแก่เจ้าของที่ดินที่สมัครใจเข้าร่วม "โครงการสวนสีเขียวที่เที่ยวชุมชน (Volk Green Park)" ที่เน้นการขับเคลื่อนประเทศไทย ให้เต็มไปด้วยพื้นที่สีเขียว

ผลลัพธ์คืออะไร (Outcome)

ลดปัญหาฝุ่น PM 2.5
เพิ่มโอกาสการสร้างรายได้ให้ชาวนาจากการขายคาร์บอนเครดิต
สร้างรายได้จากการแปรรูปวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร
ลดการเผาในแปลงเพาะปลูก
ลดค่าไฟฟ้ารายเดือน
ลดก๊าซมีเทนในดิน และลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก
มีพื้นที่สีเขียวเพิ่มขึ้น

ใครได้ประโยชน์ (Target)

เกษตรกร
ประชาชน
ผู้ประกอบการ
เจ้าของที่ดิน

ภายในเมื่อไหร่ (Timeframe)

ไม่ระบุ

ใช้งบเท่าไหร่ (Budget)

ไม่ระบุ

งบมาจากไหน (Budget Source)

ไม่ระบุ

ไทยสร้างไทย

ปัญหาคืออะไร (Problem)

ไม่ระบุ

จะทำอะไร (Action)

สร้างศูนย์กลาง Digital Economy ผลักดันการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลมาเพิ่มรายได้ในเรื่องเทคโนโลยีด้านสุขภาพ (Health Tech)
ผลักดันการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลมาเพิ่มรายได้ในเรื่องเทคโนโลยีด้านสุขภาพ (Health Tech) และเทคโนโลยีด้านการศึกษา (EdTech)
ผลักดันการนำเทคโนโลยีหรือนวัตกรรมใหม่ๆ
สนับสนุนการถ่ายทอดแนวคิดเศรษฐกิจสร้างสรรค์ให้กับคนในชุมชน โดยเฉพาะในพื้นที่ที่มีอัตลักษณ์เป็นของตนเอง เพื่อเพิ่มการกระจายรายได้สู่ชุมชน
เชื่อมโยงระเบียงการคมนาคมและการขนส่ง ทั้งทางบก/ทางเรือ/และทางอากาศ ด้วยรถไฟความเร็วสูง/รถไฟรางคู่ และเส้นทางเดินเรือใหม่

ผลลัพธ์คืออะไร (Outcome)

ประเทศไทยเป็นศูนย์กลาง Digital Economy
ประเทศไทยเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจสร้างสรรค์ (Creative and Green Economy)
ประเทศไทยเป็นศูนย์กลางจุดเชื่อมต่อการคมนาคมและการขนส่งของภูมิภาค และของโลกแห่งใหม่
เพิ่มรายได้จากเทคโนโลยีด้านสุขภาพ
เพิ่มรายได้จากเทคโนโลยีด้านการศึกษา
เพิ่มการกระจายรายได้สู่ชุมชน
สร้างโอกาสให้ประเทศไทยเกิดรายได้ใหม่เป็นจำนวนมาก เมื่อเปลี่ยนระเบียงการคมนาคมและการขนส่งของไทยให้เป็นระเบียงเศรษฐกิจ

ใครได้ประโยชน์ (Target)

ประชาชน
ผู้ประกอบการ
นักลงทุน

ภายในเมื่อไหร่ (Timeframe)

ไม่ระบุ

ใช้งบเท่าไหร่ (Budget)

ไม่ระบุ

งบมาจากไหน (Budget Source)

ไม่ระบุ

ประชาชน

ปัญหาคืออะไร (Problem)

ประเทศไทยติดหล่มการพัฒนาที่เน้นการ "ขายฝัน" ด้วย โครงการขนาดใหญ่ (Mega Project) ที่เกินจริงและขาดการคำนึงถึงทรัพยากรที่มีจำกัด
ความเจริญกระจุกตัว: โครงสร้างพื้นฐานขนาดใหญ่กระจุกตัวอยู่ในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ขณะที่จังหวัดอื่นขาดงบประมาณในการสร้าง หัวเมือง (Regional Hub)
รัฐราชการรวมศูนย์: ส่วนกลางมีอำนาจตัดสินใจเหนือท้องถิ่น นำไปสู่การสร้าง "เส้นเลือดใหญ่" ระหว่างเมืองที่ซ้ำซ้อนกันเอง
การลงทุนที่ไม่คุ้มค่า: หลายโครงการเน้นขนาดใหญ่เกินความจำเป็นแต่ใช้งานจริงไม่คุ้มค่า ทำให้ไม่เหลืองบประมาณไปขยายโครงข่ายเส้นเลือดฝอยหรือพัฒนาขนส่งสาธารณะในตัวเมืองภูมิภาค

จะทำอะไร (Action)

สร้างหัวเมืองใหม่ 15 เมือง ได้แก่: เชียงราย, เชียงใหม่, พิษณุโลก, นครสวรรค์, พระนครศรีอยุธยา, พัทยา, ระยอง/มาบตาพุด, นครราชสีมา, อุดรธานี, ขอนแก่น, อุบลราชธานี, หัวหิน, สุราษฎร์ธานี, ภูเก็ต และหาดใหญ่
จัดตั้งแผนแม่บทการคมนาคมแห่งชาติเป็นแผนหลักระดับประเทศเพื่อเชื่อมโยงหัวเมืองเข้าด้วยกัน
จัดทำ แผนบูรณาการการพัฒนาเมืองและระบบคมนาคมสำหรับ 15 หัวเมือง เพื่อพัฒนาขนส่งสาธารณะภายในเมืองและขยายการเชื่อมต่อไปยังเมืองรอง
กลั่นกรองโครงการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานขนาดใหญ่และจัดทำบัญชีโครงการที่จะ “ชะลอ/ปรับขนาด/ยกเลิก” และโครงการในหัวเมืองที่จะ “เร่งให้เร็วขึ้น”
ทบทวนความซ้ำซ้อน รถไฟความเร็วสูง (High-Speed Rail) และ ทางหลวงพิเศษระหว่างเมือง (Motorway)
มุ่งเน้นการลงทุนใน รถไฟทางคู่แบบมิเตอร์เกจ (Meter Gauge) เพราะสามารถขนส่งได้ทั้งผู้โดยสารและสินค้าและช่วยเปลี่ยนรูปแบบการเดินทางจากถนนสู่รางได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยขยายโครงข่ายรถไฟทางคู่ให้กระจายไปยังจังหวัดที่ยังไม่มีระบบราง
เร่งจัดหาหัวรถจักรและขบวนรถใหม่เพื่อทดแทนของเดิมที่หมดสภาพ
ประยุกต์ใช้ พระราชบัญญัติการขนส่งทางราง (Railway Act) เพื่อเปิดโอกาสให้เอกชนเข้ามามีส่วนร่วมในการให้บริการ เพื่อความรวดเร็วและทั่วถึง
ปั้น 15 หัวเมือง กระจายความเจริญ พัฒนาให้เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจเสมือน "กรุงเทพฯ อีก 15 แห่ง"

ผลลัพธ์คืออะไร (Outcome)

สร้าง 15 เมืองให้เป็นหัวเมือง เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจเสมือน "กรุงเทพฯ
ขยาย รถไฟทางคู่แบบมิเตอร์เกจ
ขยายโครงข่ายรถไฟทางคู่ให้กระจายไปยังจังหวัดที่ยังไม่มีระบบราง

ใครได้ประโยชน์ (Target)

ประชาชนใน 15 หัวเมือง

ภายในเมื่อไหร่ (Timeframe)

ภายใน 100 วัน (ทบทวนความซ้ำซ้อน)
ภายใน 8 ปีข้างหน้า (การกระจายความเจริญและเชื่อมโยงเมืองรอง)

ใช้งบเท่าไหร่ (Budget)

ไม่ระบุ

งบมาจากไหน (Budget Source)

ไม่ระบุ

ประชาชน

ปัญหาคืออะไร (Problem)

ประเทศไทยเผชิญปัญหาความเหลื่อมล้ำด้านการเดินทางอย่างรุนแรง เนื่องจากงบประมาณส่วนใหญ่ถูกทุ่มไปกับการสร้างถนน แต่ละเลยการพัฒนาระบบขนส่งสาธารณะ
ต้องพึ่งพารถส่วนตัวสูง ต่างจังหวัดแทบไม่มีระบบขนส่งสาธารณะที่มีคุณภาพ
รัฐราชการรวมศูนย์ อำนาจการตัดสินใจเรื่องเส้นทางและใบอนุญาตเดินรถถูกผูกขาดโดยส่วนกลาง ซึ่งไม่เข้าใจสภาพปัญหาและความต้องการจริงในแต่ละพื้นที่
ขาดการอุดหนุนจากภาครัฐ ผู้ประกอบการรถโดยสารประจำทาง (รถเมล์) รายย่อยขาดงบประมาณสนับสนุนจากรัฐ ทำให้บริการเสื่อมโทรมและทยอยยกเลิกกิจการไปในหลายเมือง

จะทำอะไร (Action)

ให้ท้องถิ่นมี “อำนาจ” และ “งบ” จัดการ “ขนส่งสาธารณะ”
จัดสรรงบประมาณอุดหนุน เปลี่ยนงบสร้างถนนบางส่วนมาเป็นงบสนับสนุนการเดินรถในท้องถิ่น เพื่อให้บริการครอบคลุมและยั่งยืน
ปรับปรุง พระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522 เพื่อโอนอำนาจการบริหารจัดการ อัตราค่าโดยสาร และการอุดหนุนงบประมาณไปสู่ อปท. โดยตรง
ปรับบทบาทสำนักงานขนส่งจังหวัดให้เป็นเพียงผู้กำกับดูแลมาตรฐานความปลอดภัย (Safety Standard) และคุณภาพการให้บริการเท่านั้น
ปฏิรูปเส้นทางและรูปแบบการเดินรถใน 15 หัวเมือง นำแนวคิด การเชื่อมต่อไปถึงจุดเริ่มต้นและจุดหมายปลายทาง (First Mile / Last Mile) มาใช้ เพื่อให้ประชาชนเข้าถึงระบบขนส่งสาธารณะได้สะดวกที่สุด
จัดตั้งงบประมาณอุดหนุนการเดินรถท้องถิ่น
จัดสรรงบประมาณให้ อปท. เพื่อนำไปสนับสนุนผู้ประกอบการหรือวิสาหกิจชุมชน และชดเชยการขาดทุนในเส้นทางที่จำเป็นต่อคุณภาพชีวิตประชาชน (นำร่องใน 15 หัวเมือง)
ส่งเสริมการใช้รถโดยสารที่ทันสมัย ปลอดภัย และเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม โดยยึดหลัก การออกแบบเพื่อทุกคน (Universal Design)
ท้องถิ่นบริหารจัดการด้วยตนเองอย่างเบ็ดเสร็จ อปท. สามารถบริหารจัดการระบบรถโดยสารประจำทางในพื้นที่ได้เอ

ผลลัพธ์คืออะไร (Outcome)

ท้องถิ่นจัดบริการรถเมล์คุณภาพดี ราคาถูก
ลดการใช้รถส่วนบุคคล
ประชาชนเข้าถึงระบบขนส่งสาธารณะได้สะดวกที่สุด
การปรับเปลี่ยนเส้นทางมีความคล่องตัวสูง

ใครได้ประโยชน์ (Target)

ประชาชน
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท.)
ผู้ประกอบการรถโดยสารประจำทาง
วิสาหกิจชุมชน

ภายในเมื่อไหร่ (Timeframe)

ไม่ระบุ

ใช้งบเท่าไหร่ (Budget)

ระบุในเอกสารที่ส่ง กกต.(ลำดับ 12.2) ว่า '19,400 ล้านบาท/ปี' แต่จำนวนนี้อาจครอบคลุมมากกว่า 1 คำสัญญา

งบมาจากไหน (Budget Source)

ระบุในเอกสารที่ส่ง กกต.(ลำดับ 12.2) ว่า 'การบริหารงบประมาณแผ่นดินปกติ และอาจเลือกใช้การร่วมลงทุนระหว่างรัฐและเอกชน หรือการใช้เงินจากกองทุนรวมโครงสร้างพื้นฐานเพื่ออนาคตประเทศไทย การออกพันธบัตรรัฐบาล หรือแหล่งเงินอื่น ทั้งนี้ การดำเนินการทั้งหมดจะปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการบริหารหนี้สาธารณะอย่างเคร่งครัด'

ประชาชน

ปัญหาคืออะไร (Problem)

รัฐไทยยังให้ความสำคัญกับระบบขนส่งสาธารณะน้อยเกินไป
ค่าใช้จ่ายเพื่อการเดินทางของครัวเรือนไทยสูงถึง 20% ของรายจ่ายทั้งหมด เมื่อเทียบกับกลุ่มประเทศพัฒนาแล้ว (OECD) ที่มีค่าเฉลี่ยเพียง 13%
ภาคการขนส่งปล่อยก๊าซเรือนกระจกสูงถึง 29% ของปริมาณทั้งหมด (อันดับ 2 รองจากภาคพลังงาน) โดยเฉพาะในกรุงเทพมหานคร รถยนต์สันดาปปล่อยฝุ่นละอองขนาดเล็ก (PM2.5) สูงถึง 65% ของปริมาณฝุ่นทั้งหมด
ความสูญเสียทางเศรษฐกิจจากปัญหาจราจรติดขัด
เส้นทางเดินรถในปัจจุบันไม่ตรงเวลา ไม่ทั่วถึง และไม่เชื่อมโยงระหว่างตำบลต่อตำบล หรืออำเภอต่ออำเภอ ทำให้ประชาชนขาดทางเลือกและต้องพึ่งพารถส่วนตัวเป็นหลัก

จะทำอะไร (Action)

ปฏิรูปโครงสร้างอำนาจตาม พระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ให้ท้องถิ่นบริหารขนส่งสาธารณะเอง
จัดสรรงบประมาณอุดหนุนเฉพาะกิจ เพื่อศึกษาและพัฒนาระบบขนส่งเชิงพื้นที่
ถ่ายโอนบุคลากรที่มีความเชี่ยวชาญาจากส่วนกลางสู่ท้องถิ่น และลงทุนในเครื่องมือวิเคราะห์ข้อมูล เช่น ข้อมูลสถิติการเดินทางผ่านสัญญาณโทรศัพท์เคลื่อนที่ (Mobile Network Data Analytics) เพื่อออกแบบเส้นทางให้แม่นยำ
สนับสนุนการร่วมมือกับเอกชน ให้เกิดผู้ประกอบการขนส่งรายใหม่ในพื้นที่ สร้างการจ้างงานและดึงศักยภาพการบริหารจัดการของเอกชนมาใช้พัฒนาท้องถิ่น
สร้างอุตสาหกรรมไทยด้วยรถเมล์ไฟฟ้า อุดหนุนงบสร้างระบบรถเมล์ไฟฟ้าของคนไทยทั่วประเทศ
บูรณาการความร่วมมือข้ามกระทรวง ได้แก่ กระทรวงคมนาคม, กระทรวงมหาดไทย, กระทรวงอุตสาหกรรม, กระทรวงแรงงาน และ กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) เพื่อยกระดับขีดความสามารถทางการแข่งขัน

ผลลัพธ์คืออะไร (Outcome)

ลดค่าครองชีพ
สร้างอุตสาหกรรมใหม่ที่ยั่งยืนเพื่อทุกคน
ท้องถิ่นมีอิสระในการเลือกรูปแบบการให้บริการที่เหมาะสมกับพื้นที่ ไม่ว่าจะเป็น รถสองแถว, รถเมล์, หรือรถตู้ และเลือกวิธีดำเนินงานได้ทั้งแบบ ท้องถิ่นทำเอง, ให้สัมปทานเอกชน, หรือจ้างเอกชนวิ่งรถ
สร้างการจ้างงานและดึงศักยภาพการบริหารจัดการของเอกชนมาใช้พัฒนาท้องถิ่น

ใครได้ประโยชน์ (Target)

ประชาชน
ท้องถิ่น
ผู้ประกอบการขนส่งรายใหม่

ภายในเมื่อไหร่ (Timeframe)

ไม่ระบุ

ใช้งบเท่าไหร่ (Budget)

ประมาณ 37,000 ล้านบาท ต่อปี

ระบุในเอกสารที่ส่ง กกต.(ลำดับ 12.1) ว่า '130,000 ล้านบาท/ปี' แต่จำนวนนี้อาจครอบคลุมมากกว่า 1 คำสัญญา

งบมาจากไหน (Budget Source)

งบประมาณอุดหนุนเฉพาะกิจ

ระบุในเอกสารที่ส่ง กกต.(ลำดับ 12.1) ว่า 'การบริหารงบประมาณแผ่นดินปกติ และอาจเลือกใช้การร่วมลงทุนระหว่างรัฐและเอกชน หรือการใช้เงินจากกองทุนรวมโครงสร้างพื้นฐานเพื่ออนาคตประเทศไทย การออกพันธบัตรรัฐบาล หรือแหล่งเงินอื่น ทั้งนี้ การดำเนินการทั้งหมดจะปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการบริหารหนี้สาธารณะอย่างเคร่งครัด'

ประชาชน

ปัญหาคืออะไร (Problem)

ความเสื่อมโทรมของรถโดยสาร: ปัจจุบันประเทศไทยมีรถโดยสารสาธารณะประมาณ 47,212 คัน โดยกว่า ร้อยละ 68 เป็นรถสองแถวและรถตู้ ที่มีสภาพเก่าและขาดมาตรฐานความปลอดภัย
ข้อจำกัดทางกายภาพของเมือง: ถนนในไทยจำนวนมากมีลักษณะเป็นตรอก ซอก ซอยขนาดเล็ก ซึ่งรถเมล์ขนาดใหญ่เข้าไม่ถึง
ปัญหาเรื่องความสะดวกในการขึ้น-ลง และความปลอดภัยต่อผู้โดยสาร
ประเทศไทยมีศักยภาพด้านแรงงานและเทคโนโลยีที่พร้อมต่อการวิจัยและพัฒนารถโดยสารไฟฟ้า แต่ขาดตลาดรองรับที่ใหญ่พอในการผลักดันเข้าสู่ห่วงโซ่อุปทาน (Supply Chain) ระดับสากล

จะทำอะไร (Action)

สร้างตลาดใหม่สำหรับอุตสาหกรรมยานยนต์ไฟฟ้าไทย เน้นการผลิต “รถเมล์ไฟฟ้านาโนบัส (Nano Bus) ขนาดเล็กที่ออกแบบมาเพื่อสัญจรในซอยโดยเฉพาะ มีความปลอดภัยสูง ขึ้น-ลงง่าย และช่วยลดปัญหารถติดจากการกีดขวางจราจรขณะรับส่งผู้โดยสาร
ผลักดันการผลิตแบบใกล้เคียง 100% ภายในประเทศ
มุ่งเป้าส่งออก Nano Bus ไปยังตลาดเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
จัดทำแผนจัดซื้อรถเมล์ไฟฟ้าใหม่ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมทดแทนรถที่หมดอายุการใช้งานหรือหมดใบอนุญาต ในกรุงเทพมหานคร ปริมณฑล และ 15 หัวเมืองหลัก
จัดประกวดออกแบบรถ Nano Bus ต้นแบบ เปิดทางให้หน่วยงานรัฐและ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท.) สามารถจัดซื้อจัดจ้างได้โดยตรงพร้อมรับสิทธิประโยชน์ทางภาษี
ตั้งแต่ปีที่ 3 เป็นต้นไป อปท. จะเป็นผู้เลือกจัดซื้อรถเมล์ไฟฟ้า โดยมีรัฐบาลส่วนกลางสนับสนุนงบประมาณอุดหนุน

ผลลัพธ์คืออะไร (Outcome)

ลดปัญหารถติดจากการกีดขวางจราจรขณะรับส่งผู้โดยสาร
มีรถเมล์ไฟฟ้าประเภท Nano Bus อย่างน้อย 3,000 คัน รวมทั้งมินิบัสไฟฟ้าและรถเมล์ไฟฟ้าขนาดอื่นอีก 2,600 คัน เข้าสู่ระบบขนส่งทั่วประเทศ
สร้างงานและรายได้จากการผลิตและนวัตกรรมใหม่ๆ

ใครได้ประโยชน์ (Target)

ประชาชน
ผู้ใช้บริการขนส่งสาธารณะ
หน่วยงานรัฐ
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท.)

ภายในเมื่อไหร่ (Timeframe)

ภายใน 2 ปี จัดประกวดออกแบบรถ Nano Bus ต้นแบบ
ภายใน 4 ปี การผลิตและการเปลี่ยนผ่าน

ใช้งบเท่าไหร่ (Budget)

ไม่ระบุ

งบมาจากไหน (Budget Source)

ไม่ระบุ

ประชาชน

ปัญหาคืออะไร (Problem)

ระบบขนส่งสาธารณะในกรุงเทพฯ และปริมณฑลบริหารจัดการแยกส่วนและไม่เห็นหัวอกผู้ใช้บริการ
ค่าแรกเข้าซ้ำซ้อน การเจรจาสัมปทานรถไฟฟ้าแบบรายสาย ทำให้ผู้ที่ต้องเดินทางเชื่อมต่อหลายสายต้องจ่ายค่าแรกเข้าใหม่ทุกครั้ง ส่งผลให้ค่าโดยสารรวมแพงเกินกว่าค่าครองชีพ
รถเมล์ถูกละเลย รัฐมักมองรถไฟฟ้าและรถเมล์เป็นโลกคู่ขนาน โดยทุ่มอุดหนุนแต่รถไฟฟ้าแต่ปล่อยให้ระบบรถเมล์เสื่อมโทรม ทั้งที่เป็น "เส้นเลือดฝอย" สำคัญในการนำคนเข้าสู่ระบบ
ความไม่เป็นธรรมในการจัดสรรงบประมาณ การอุดหนุนที่เอื้อนายทุนรถไฟฟ้าฝ่ายเดียว ถือเป็นการนำภาษีของประชาชน (รวมถึงคนต่างจังหวัดที่ไม่มีรถเมล์ใช้) ไปอุ้มโครงการที่ผู้มีรายได้น้อยเข้าไม่ถึง
ขาดการบูรณาการ ขาดการเชื่อมโยงโครงข่ายและระบบตั๋วร่วมที่ใช้งานได้จริงทุกรูปแบบการเดินทาง

จะทำอะไร (Action)

สร้างระบบขนส่งสาธารณะเพื่อทุกคน โดยกำหนดอัตราค่าโดยสารร่วมที่เชื่อมโยงทั้งรถเมล์และรถไฟฟ้าเข้าด้วยกัน ในราคา 8-45 บาทตลอดการเดินทาง
พัฒนาแอปพลิเคชันรวมข้อมูลรถเมล์ รถไฟฟ้า และเรือแบบ เวลาจริง (Real-Time) พร้อมเก็บข้อมูลจุดต้นทาง-ปลายทาง (Origin-Destination) เพื่อนำมาปรับปรุงความถี่และเส้นทางเดินรถให้สอดคล้องกับการใช้งานจริง
บังคับใช้ระบบตั๋วร่วมแบบ EMV ให้ใช้ได้ทุกสาย
กำหนดอัตราค่าโดยสารร่วมรถไฟฟ้า
จัดสรรรายได้ระหว่างผู้ประกอบการอย่างเป็นธรรม โดยไม่อุดหนุนเอื้อประโยชน์ให้นายทุน แต่เน้นอุดหนุนเพื่อยกระดับคุณภาพบริการรถเมล์
ทยอยนำรถเมล์ร้อนออกจากระบบ และปรับค่าโดยสารรถปรับอากาศเริ่มต้นที่ 8 บาท
ปรับปรุงเส้นทางรถเมล์ใหม่ให้สั้นลงแต่ถี่ขึ้น
กำหนดส่วนลดเพิ่มเติมสำหรับกลุ่มเป้าหมายเฉพาะ เช่น เด็ก นักเรียน นักศึกษา และผู้สูงอายุ เพื่อลดภาระค่าใช้จ่ายในการเข้าถึงโอกาสต่างๆ
ขับเคลื่อนการพัฒนาพื้นที่โดยรอบสถานี เพื่อให้สถานีเป็นศูนย์กลางการใช้ชีวิตที่มีประสิทธิภาพ

ผลลัพธ์คืออะไร (Outcome)

ค่าโดยสารรวมทั้งหมดต้องไม่เกิน 45 บาทต่อเที่ยว ไม่ว่าจะต่อรถเมล์กี่สายหรือขึ้นรถไฟฟ้ากี่สี
เฉพาะรถเมล์: ค่าแรกเข้า 8 บาท + ระยะทาง 1 บาท/กม. (สูงสุดไม่เกิน 25 บาท)
เฉพาะรถไฟฟ้า: ค่าแรกเข้า 15 บาท + ระยะทาง 2 บาท/กม. (สูงสุดไม่เกิน 45 บาท)
โดยสาร โดยใช้ระบบตั๋วร่วมแบบ EMV
เส้นทางรถเมล์ใหม่สั้นลงแต่ถี่ขึ้น

ใครได้ประโยชน์ (Target)

ประชาชน

ภายในเมื่อไหร่ (Timeframe)

ภายในปีแรก (ใช้ระบบตั๋วร่วมแบบ EMV, อัตราค่าโดยสารร่วมรถไฟฟ้า)
ภายในปีที่ 2 (อัตราค่าโดยสารครอบคลุมทั้งรถเมล์และรถไฟฟ้า)
ภายใน 1 ปี (นำรถเมล์ร้อนออกจากระบบ และปรับค่าโดยสารรถปรับอากาศเริ่มต้นที่ 8 บาท)

ใช้งบเท่าไหร่ (Budget)

ไม่ระบุ

งบมาจากไหน (Budget Source)

ไม่ระบุ

ประชาธิปัตย์

ปัญหาคืออะไร (Problem)

ค่าเดินทางแพงและไม่เป็นธรรม: ประชาชน โดยเฉพาะผู้มีรายได้น้อย ต้องแบกรับค่าเดินทางสูงเมื่อเดินทางไกลหรือข้ามหลายระบบ ทำให้ค่าใช้จ่ายประจำเดือนเพิ่มขึ้น
ระบบตั๋วไม่เชื่อมกัน: การไม่มีตั๋วร่วมทำให้ผู้โดยสารต้องจ่ายซ้ำเมื่อเปลี่ยนระบบรถไฟฟ้าหรือรถเมล์ เพิ่มภาระทั้งเวลาและค่าใช้จ่าย
คนเดินทางประจำขาดทางเลือกที่คุ้มค่า: ผู้ใช้ระบบขนส่งสาธารณะทุกวันไม่มีโครงสร้างราคาที่สะท้อนการใช้งานจริงอย่างต่อเนื่อง

จะทำอะไร (Action)

ระบบตั๋วร่วมทุกระบบ: ผลักดันกฎหมายให้มีตั๋วร่วมสำหรับรถไฟฟ้าและรถเมล์ทั้งหมด ลดการจ่ายซ้ำเมื่อเปลี่ยนเส้นทางหรือเปลี่ยนระบบ
คิดค่าโดยสารแบบเขตพื้นที่ (Zoning): ปรับวิธีคำนวณค่าโดยสารตามเขตการเดินทาง กำหนดเพดานสูงสุดไม่เกิน 30 บาทต่อเที่ยว และต่ำสุดได้ถึง 5 บาท
ลดภาระผู้เดินทางระยะไกล: ผู้โดยสารที่เดินทางไกลจะจ่ายค่าโดยสารต่อเที่ยวลดลง สะท้อนการใช้งานจริงอย่างเป็นธรรม
รัฐรับภาระค่าใช้จ่ายแทนประชาชน: ให้รัฐเป็นผู้ชดเชยค่าเดินทาง เพื่อไม่ให้ต้นทุนตกกับผู้ใช้บริการ
ตั๋วเดือนสำหรับผู้เดินทางประจำ: จัดให้มีตั๋วเดือนราคา 990 บาท สำหรับผู้ใช้ขนส่งสาธารณะเป็นประจำ เพิ่มความคุ้มค่าและช่วยควบคุมค่าใช้จ่ายรายเดือน

ผลลัพธ์คืออะไร (Outcome)

การเดินทางสาธารณะเป็นบริการพื้นฐานที่เข้าถึงได้ ในราคาที่เป็นธรรมและคาดการณ์ได้
เพดานสูงสุดไม่เกิน 30 บาทต่อเที่ยว และต่ำสุดได้ถึง 5 บาท
ผู้โดยสารที่เดินทางไกลจะจ่ายค่าโดยสารต่อเที่ยวลดลง
ตั๋วเดือนราคา 990 บาท สำหรับผู้ใช้ขนส่งสาธารณะเป็นประจำ

ใครได้ประโยชน์ (Target)

ผู้ใช้บริการรถไฟฟ้าหรือรถเมล์

ภายในเมื่อไหร่ (Timeframe)

ไม่ระบุ

ใช้งบเท่าไหร่ (Budget)

ระบุในเอกสารที่ส่ง กกต.(ลำดับ 25) ว่า '50,000 ล้านบาท'

งบมาจากไหน (Budget Source)

ระบุในเอกสารที่ส่ง กกต.(ลำดับ 25) ว่า 'งบประมาณแผ่นดิน'

ประชาธิปัตย์

ปัญหาคืออะไร (Problem)

งบลงทุนคมนาคมพึ่งงบประมาณรัฐสูง: โครงสร้างพื้นฐานต้องใช้เงินลงทุนจำนวนมาก ทำให้รัฐต้องกู้หรือใช้งบผูกพันระยะยาว ส่งผลต่อภาระการคลังในอนาคต
ทรัพย์สินรัฐสร้างรายได้ แต่ประชาชนไม่ได้มีส่วนร่วม: โครงสร้างพื้นฐานที่คุ้มทุนแล้วสร้างรายได้ต่อเนื่อง แต่ประชาชนไม่สามารถมีส่วนเป็นเจ้าของหรือรับผลตอบแทนโดยตรง
การต่อยอดโครงสร้างพื้นฐานใหม่ทำได้ช้า: รายได้จากโครงสร้างพื้นฐานเดิมไม่ถูกนำมาบริหารอย่างเป็นระบบ เพื่อรองรับการลงทุนที่จำเป็นต่ออนาคตของประเทศ

จะทำอะไร (Action)

จัดตั้งกองทุนโครงสร้างพื้นฐานคมนาคม เพื่อบริหารทรัพย์สินชาติอย่างยั่งยืนและเปิดให้ประชาชนมีส่วนร่วม
แยกสิทธิรายได้ออกจากทรัพย์สิน: นำเฉพาะสิทธิในการรับรายได้สุทธิจากโครงสร้างพื้นฐานที่คุ้มทุนแล้ว เช่น ทางด่วน รถไฟฟ้า รถไฟชานเมือง ศูนย์เปลี่ยนถ่าย และท่าเรือ มาบริหารในรูปแบบกองทุน โดยโครงสร้างทางและที่ดินยังเป็นของรัฐทั้งหมด
เปิดให้ประชาชนร่วมเป็นเจ้าของ: เสนอขายหน่วยลงทุนให้ประชาชนทั่วไป กองทุนบำเหน็จบำนาญ กองทุนประกันสังคม และนักลงทุนสถาบัน
นำรายได้ “โตแล้ว” ต่อยอดอนาคต: ใช้เงินจากโครงสร้างพื้นฐานที่สร้างรายได้มั่นคง ไปลงทุนโครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็นต่ออนาคต
เพิ่มความโปร่งใสและประสิทธิภาพ: บริหารรายได้คมนาคมในรูปแบบกองทุนที่ตรวจสอบได้ สร้างการแข่งขัน และยกระดับคุณภาพการให้บริการ

ผลลัพธ์คืออะไร (Outcome)

ลดการพึ่งพางบประมาณรัฐ
ประชาชนได้รับผลตอบแทนจากทรัพย์สินของชาติ
เพิ่มความโปร่งใสและประสิทธิภาพ
ยกระดับคุณภาพการให้บริการ
ลดต้นทุนการเดินทางและขนส่งสินค้า
ยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชน

ใครได้ประโยชน์ (Target)

ประชาชนทั่วไป
กองทุนบำเหน็จบำนาญ
กองทุนประกันสังคม
นักลงทุนสถาบัน

ภายในเมื่อไหร่ (Timeframe)

ไม่ระบุ

ใช้งบเท่าไหร่ (Budget)

ระบุในเอกสารที่ส่ง กกต.(ลำดับ 81) ว่า 'ไม่ใช้เงินงบประมาณ'

งบมาจากไหน (Budget Source)

งบประมาณรัฐ (เป็นแหล่งเดิมที่พึ่งพิงสูง)
เงินจากการขาย หน่วยลงทุน ให้กับ ประชาชนทั่วไป กองทุนบำเหน็จบำนาญ กองทุนประกันสังคม และนักลงทุนสถาบัน
เงินจากโครงสร้างพื้นฐานที่สร้างรายได้มั่นคง

ระบุในเอกสารที่ส่ง กกต.(ลำดับ 81) ว่า 'ไม่ใช้เงินงบประมาณ'

ประชาธิปัตย์

ปัญหาคืออะไร (Problem)

การเดินทางช้าและต้นทุนสูง: ระบบรางของไทยยังมีข้อจำกัดด้านความเร็ว ความถี่ และการแข่งขัน ทำให้ประชาชนและภาคธุรกิจเสียเวลาและค่าใช้จ่ายในการเดินทางและขนส่งสินค้า
ระบบรางผูกขาด ขาดแรงจูงใจพัฒนา: โครงสร้างเดิมไม่เปิดให้เอกชนใช้ประโยชน์จากรางที่มีอยู่ ทำให้รายได้ประเทศต่ำ และคุณภาพบริการไม่พัฒนาเท่าที่ควร
การเชื่อมโยงภูมิภาคยังไม่ทั่วถึง: เส้นทางหลักบางช่วงยังเป็นทางเดี่ยว และโครงข่ายถนนความเร็วสูงยังไม่ครอบคลุมทุกภูมิภาค ส่งผลให้โอกาสทางเศรษฐกิจกระจุกตัว

จะทำอะไร (Action)

พัฒนาประสิทธิภาพการขนส่งระบบรางและถนน
ปรับโครงสร้างการแข่งขันและลงทุนโครงข่ายหลัก
เปิดการแข่งขันระบบราง: บังคับใช้ พ.ร.บ.ขนส่งทางราง เปิดให้เอกชนเช่าใช้ระบบรางที่มีอยู่ พร้อมปรับการรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) ให้พร้อมรับการแข่งขัน
สร้างรถไฟทางคู่ 6 สาย: พัฒนาทางคู่ในเส้นทาง ชุมพร–สุราษฎร์ธานี–หาดใหญ่–ปาดังเบซาร์, หาดใหญ่–สงขลา, สุพรรณบุรี–ภาชี (วงแหวนรถไฟ), มาบตาพุด–ระยอง–จันทบุรี–ตราด, ปากน้ำโพ–เด่นชัย และถนนจิระ–อุบลราชธานี
ยกระดับความเร็วรถไฟระยะไกล: ปรับปรุงหัวรถจักรเป็นระบบไฟฟ้า เริ่มที่เส้นทางสายใต้
เพิ่มประสิทธิภาพโลจิสติกส์ทั้งระบบ
ขยายโครงข่ายมอเตอร์เวย์ทั่วประเทศ: ผลักดันถนนมอเตอร์เวย์เส้น นครปฐม–ปากท่อ, นครปฐม–สุพรรณบุรี–วังน้อย, หาดใหญ่–สะเดา และขยายต่อไปยังภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ผลลัพธ์คืออะไร (Outcome)

เพิ่มความเร็ว ความจุ และความเชื่อถือได้ของการเดินทางและโลจิสติกส์ทั้งระบบ
เพิ่มรายได้ประเทศ
สร้างการแข่งขัน
เพิ่มความจุและความตรงเวลา ของรถไฟทางคู่
เดินทางจาก กรุงเทพฯ–หาดใหญ่ ภายใน 8 ชั่วโมง
ลดเวลาการเดินทาง
ลดต้นทุนพลังงาน
เชื่อมโยงภูมิภาคอย่างทั่วถึง

ใครได้ประโยชน์ (Target)

ประชาชน
ภาคธุรกิจ
เอกชน
ผู้ใช้เส้นทางใน ชุมพร–สุราษฎร์ธานี–หาดใหญ่–ปาดังเบซาร์, หาดใหญ่–สงขลา, สุพรรณบุรี–ภาชี (วงแหวนรถไฟ), มาบตาพุด–ระยอง–จันทบุรี–ตราด, ปากน้ำโพ–เด่นชัย และถนนจิระ–อุบลราชธานี
ผู้ใช้เส้นทางใน นครปฐม–ปากท่อ, นครปฐม–สุพรรณบุรี–วังน้อย, หาดใหญ่–สะเดา และภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ภายในเมื่อไหร่ (Timeframe)

ไม่ระบุ

ใช้งบเท่าไหร่ (Budget)

ระบุในเอกสารที่ส่ง กกต.(ลำดับ 26) ว่า '280,000 ล้านบาท' แต่จำนวนนี้อาจครอบคลุมมากกว่า 1 คำสัญญา

งบมาจากไหน (Budget Source)

ระบุในเอกสารที่ส่ง กกต.(ลำดับ 26) ว่า 'ปฏิรูป ขสมก. รถไฟชานเมือง 10 เมือง ใช้งบประมาณแผ่นดิน รถโดยสารประจำทางในต่างจังหวัด ใช้งบประมาณแผ่นดิน และการร่วมลงทุนระหว่างรัฐและเอกชน PPP สัดส่วน 50:50 รถไฟฟ้าจตุรทิศ งบประมาณแผ่นดิน และการร่วมลงทุนระหว่างรัฐและเอกชน PPP สัดส่วน 60:40 รถไฟทางคู่ 6 สาย ใช้งบประมาณแผ่นดิน และการร่วมลงทุนระหว่างรัฐและเอกชน PPP สัดส่วน 80:20 กรุงเทพ - หาดใหญ่ หัวรถจักรไฟฟ้า ใช้งบประมาณแผ่นดิน และการร่วมลงทุนระหว่างรัฐและเอกชน PPP สัดส่วน 80:20 มอเตอร์เวย์ ใช้งบประมาณแผ่นดิน และการร่วมลงทุนระหว่างรัฐและเอกชน PPP สัดส่วน 30:30:40'

ประชาธิปัตย์

ปัญหาคืออะไร (Problem)

ค่าเดินทางสูงและเสียเวลาซ้ำซ้อน: ประชาชนต้องใช้หลายระบบขนส่งที่ไม่เชื่อมต่อกัน ทำให้เสียทั้งค่าใช้จ่ายและเวลา โดยเฉพาะผู้ที่ต้องเดินทางเป็นประจำ
คุณภาพขนส่งสาธารณะไม่สม่ำเสมอ: รถโดยสารประจำทางในหลายพื้นที่ล้าสมัย เส้นทางไม่ตอบโจทย์ชีวิตจริง ทำให้ประชาชนจำเป็นต้องพึ่งรถยนต์ส่วนตัว
เมืองกระจุกตัว การเดินทางไกลขึ้น: โอกาสงาน การศึกษา และบริการกระจุกอยู่ในเมืองใหญ่ ทำให้คนต้องเดินทางไกล เข้าสู่ความแออัดและต้นทุนชีวิตที่สูงขึ้น

จะทำอะไร (Action)

ยกระดับขนส่งสาธารณะให้เชื่อมต่อกันทั้งประเทศ
ปรับปรุงรถโดยสารประจำทางให้เชื่อมต่อไร้รอยต่อ
ปฏิรูปเส้นทางรถเมล์ของ ขสมก. และรถโดยสารจังหวัด
ลงทุนรถโดยสารที่ประหยัดและมีคุณภาพ เช่น รถไฟฟ้า รถขนาดกลาง–เล็กเข้าซอย
ผลักดันตั๋วร่วมระหว่างรถไฟฟ้าและรถเมล์
พัฒนาระบบรถไฟชานเมืองใน 10 เมืองหลัก
ขยายบทบาทระบบรางจากรถไฟชานเมืองสู่โครงข่ายการเดินทางประจำวัน เพื่อ เชื่อมกรุงเทพฯ กับอยุธยา นครปฐม ฉะเชิงเทรา และแม่กลอง
พัฒนาเมืองรอบสถานี (TOD)
ใช้ระบบรางเป็นโครงสร้างพื้นฐานหลักในการจัดรูปแบบเมืองใหม่

ผลลัพธ์คืออะไร (Outcome)

ลดต้นทุนการเดินทาง
เพิ่มความสะดวกและความปลอดภัยในการเดินทาง
ลดการพึ่งพารถยนต์ เพิ่มทางเลือกที่อยู่อาศัย
ช่วยให้ประชาชนอยู่นอกเมืองแต่เข้าถึงงาน การศึกษา และบริการได้
ทำให้กรุงเทพฯ และปริมณฑลเติบโตอย่างสมดุลและยั่งยืน

ใครได้ประโยชน์ (Target)

ผู้ที่ต้องเดินทางเป็นประจำ
ประชาชนทั่วประเทศ
กรุงเทพฯ และปริมณฑล

ภายในเมื่อไหร่ (Timeframe)

ไม่ระบุ

ใช้งบเท่าไหร่ (Budget)

งบมาจากไหน (Budget Source)

เพื่อไทย

ปัญหาคืออะไร (Problem)

ครอบครัวแรงงานเฉลี่ยมีภาระค่าเดินทางมากกว่า 30% ของค่าแรงขั้นต่ำที่ได้ต่อวัน
ค่าโดยสารรถไฟฟ้าแพง ทำให้ประชาชนจำนวนมากเข้าไม่ถึง
โครงสร้างสัญญาและระบบสัมปทานที่มีคู่สัญญาหลายเจ้า ทำให้ค่าต้นทุนรวมสูง
ประชาชนต้องจ่ายเพิ่มทุกครั้งที่เปลี่ยนสาย
ระบบตั๋วร่วมไม่สมบูรณ์ ทำให้ค่าเดินทางจริงสูงเกิน
ความเชื่อมโยงระหว่างระบบรถไฟฟ้า–รถเมล์-- ระบบ feeder –การเดินเท้าไม่ดี

จะทำอะไร (Action)

ค่าเดินทาง 20 บาทตลอดสายถือบัตร 1 ใบ ไปได้ทุกสถานี
ยุติปัญหาจ่ายซ้ำเมื่อเปลี่ยนสาย
ลดความยุ่งยาก เพิ่มความสะดวกสะบาย
ครอบคลุมเส้นทางรถไฟฟ้า 8 สายหลัก 13 เส้นทาง ได้แก่สีแดงเข้ม (ธานีรัถยา) สถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์ – รังสิตสีแดงอ่อน (นครวิถี)สถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์ – ตลิ่งชันแอร์พอร์ตลิงก์สถานีพญาไท – สุวรรณภูมิสีน้ำเงิน (เฉลิมรัชมงคล) บางซื่อ – หัวลำโพงสีน้ำเงิน (ส่วนต่อขยาย 1) หัวลำโพง – บางแค (หลักสอง)สีน้ำเงิน (ส่วนต่อขยาย 2) บางซื่อ – ท่าพระสีม่วง (ฉลองรัชธรรม) คลองบางไผ่ – เตาปูนสีเหลือง (ลาดพร้าว – สำโรง) ลาดพร้าว – สำโรงสีชมพู (แคราย – มีนบุรี) แคราย – มีนบุรีสีเขียว (สุขุมวิท) หมอชิต – สมุทรปราการสีเขียว (ส่วนต่อขยายเหนือ) หมอชิต – สะพานใหม่ – คูคตสีเขียว (สีลม) สนามกีฬาแห่งชาติ – บางหว้าสีทอง กรุงธนบุรี – คลองสาน

ผลลัพธ์คืออะไร (Outcome)

ลดภาระค่าใช้จ่ายรายวัน
คุณภาพชีวิตของคนเมืองดีขึ้น
ทำให้เมืองเป็นที่คนทุกกลุ่มสามารถเข้าถึงโอกาสทางเศรษฐกิจ การศึกษา และบริการสาธารณะได้อย่างเท่าเทียม
ลดปัญหารถติด มลพิษ
ลด เวลาที่เสียไปบนท้องถนน

ใครได้ประโยชน์ (Target)

ประชาชน
แรงงาน
นักเรียน
ผู้สูงอายุ
คนทำงานออฟฟิศ

ภายในเมื่อไหร่ (Timeframe)

ไม่ระบุ

ใช้งบเท่าไหร่ (Budget)

ระบุในเอกสารที่ส่ง กกต.(ลำดับ 37) ว่า '"นโยบายรถไฟฟ้า 20 บาท (ใช้การบริหารทรัพย์สินของรัฐและเอกชนให้มีประสิทธิภาพ) รถเมล์ 10 บาทตลอดสาย (ใน 10 เส้นทางหลัก ใช้งบประมาณ 1,000 ล้านบาท/ปี)"

งบมาจากไหน (Budget Source)

เพื่อไทย

ปัญหาคืออะไร (Problem)

คนกรุงเทพฯ และปริมณฑลเดินทางได้ไม่สะดวก
ระบบขนส่งสาธารณะยังเข้าไม่ถึงหลายชุมชน
สถานีรถไฟฟ้าไม่มีรถสาธารณะวิ่งต่อ
ต้องเสียเงินกว่า 1 ใน 4 เพื่อใช้จ่ายกับการเดินทาง
การจราจรในกรุงเทพฯ ยังคงแออัด
รถหมวด 4 ที่เคยให้บริการในพื้นที่ชุมชนมีจำนวนน้อยลง

จะทำอะไร (Action)

สร้างระบบ Feeder และรถเมล์ติดแอร์ โดยคิดค่าโดยสาร 10 บาท
พัฒนาระบบรถเมล์ ยกเครื่องระบบขนส่งสาธารณะ
ยกระดับรถเมล์ให้เป็นรถไฟฟ้าติดแอร์
สนับสนุนค่าตั๋วรถเมล์

ผลลัพธ์คืออะไร (Outcome)

ลดค่าใช้จ่ายในการเดินทางลงได้กว่า 40%
ประหยัดเวลาการเดินทางมากขึ้น
ช่วยลดความแออัดจราจรจากการใช้รถยนต์ส่วนตัว

ใครได้ประโยชน์ (Target)

ประชาชนคนกรุงเทพฯ

ภายในเมื่อไหร่ (Timeframe)

ไม่ระบุ

ใช้งบเท่าไหร่ (Budget)

งบมาจากไหน (Budget Source)

ภูมิใจไทย

ปัญหาคืออะไร (Problem)

ประชาชน มีรายจ่ายในการเดินทางสูง

จะทำอะไร (Action)

นำเสนอ “โครงการรถจักรยานยนต์ไฟฟ้า”
ให้ประชาชนผ่อนเพียงเดือนละ 300 บาท 60 งวด

ผลลัพธ์คืออะไร (Outcome)

ประชาชนได้รับประโยชน์
ซื้อรถจักรยานยนต์ไฟฟ้าในราคาไม่แพง
ลดรายจ่ายในการเดินทางให้กับประชาชน

ใครได้ประโยชน์ (Target)

ประชาชน

ภายในเมื่อไหร่ (Timeframe)

ไม่ระบุ

ใช้งบเท่าไหร่ (Budget)

ระบุในเอกสารที่ส่ง กกต. (ลำดับ 7) ว่า '3,200 ล้านบาทต่อปี'

งบมาจากไหน (Budget Source)

ระบุในเอกสารที่ส่ง กกต. (ลำดับ 7) ว่า

'งบประมาณรายจ่ายประจำปี'
'กองทุนพลังงาน'
'งบสนับสนุนยานยนต์ไฟฟ้า'
'การร่วมลงทุนของภาคเอกชน'
'Green Finance'
'Direct PPA (Power Purchase Agreement)'

แชร์หน้านี้

เกี่ยวกับโครงการ