หนี้สิน

• เด็กไทยหลายล้านคนที่ยากจนต้องกู้เงิน “กองทุนให้กู้ยืมเพื่อการศึกษา” หรือ “กยศ.”
• ชีวิตครอบครัวคนตัวเล็กทั้งหลายมีจุดเริ่มต้นชีวิตในวัยทำงานด้วยการเป็นหนี้สินตั้งแต่วัยหนุ่มสาว
• เด็กไทยต้องใช้เวลาเรียนนานมาก กว่าจะจบก็จะมีอายุประมาณ 22 ปี
• ความเหลื่อมล้ำทางการศึกษา

• เด็กไทยเรียนฟรีจนจบปริญญาตรี
• ลดเวลาเรียนในทุกช่วงการศึกษาอย่างน้อย 3 ปี
• ปฏิวัติการศึกษาเพื่อมุ่งเน้นคุณภาพที่ตรงกับความต้องการของตลาดและโลกสมัยใหม่มากกว่าเน้นที่ใบปริญญา
• ให้เด็กได้เรียนในวิชาที่เด็กต้องการเรียน
• ได้เรียนจากผู้มีความรู้และมีความเชี่ยวชาญโดยตรงผ่านการสื่อสารทางไกลด้วยเทคโนโลยีสมัยใหม่
• ทำการปฏิวัติการใช้งบประมาณด้านการศึกษา
• ให้อำนาจผู้ปกครองนักเรียนในการเลือกสถานศึกษาด้วยตนเอง
• ออกคูปองเพื่อซื้ออุปกรณ์การเรียน

• เด็กไม่มีความจำเป็นที่ต้องมีการกู้เงิน กยศ. อีกต่อไป
• เด็กสามารถเรียนจบปริญญาตรีได้ในช่วงอายุ 18 -19 ปี

• เด็กไทย
• ผู้ปกครองนักเรียน

• เกษตรกรยากจน มีหนี้สิน -เกษตรกรไม่มีรายได้ยั่งยืน -การผลิตสินค้าเกษตรไม่สอดคล้องกับอุปสงค์-อุปทาน ขาดแหล่งน้ำสำหรับการเกษตร และอุปโภคบริโภค มีข้อจำกัดการใช้ประโยชน์ที่ดินของรัฐ

• สินค้าเกษตรราคาดี - รับซื้อและประกันราคาพืชเศรษฐกิจหลัก

1. ข้าวหอมมะลิ 20,000 บาท/ตัน
2. ข้าวหอมจังหวัด 13,000 บาท/ตัน
3. ข้าวเหนียว 14,000 บาท/ตัน
4. ข้าวสารขาว 11,000 บาท/ตัน
5. มันสำปะหลัง 3 บาท/กก.
6. ข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ 8 บาท/กก.
7. ยางพารา 65 บาท/กก.
8. ยางก้อนถ้วย 45 บาท/กก.
9. ปาล์มน้ำมัน 5 บาท/กก.
10. อ้อยโรงงาน 1,000 บาท/ตัน

• ปรับโครงสร้างการผลิต

1. บริหารจัดการพื้นที่เพาะปลูกพืชเกษตร (Zoning)
2. ปรับระบบการใช้ที่ดินเพื่อผลิตสินค้าเกษตรให้3. สอดคล้องกับอุปสงค์-อุปทาน (Demand – Supply)

• พัฒนาแหล่งน้ำเพื่อการเกษตรตั้งแต่ระดับหมู่บ้านจนถึงการกักเก็บน้ำตามลำน้ำ

1. ขุดบ่อน้ำ 1 ล้านบ่อ
2. ขุดน้ำบาดาล 1 แสนบ่อ
3. วางระบบผันน้ำ โขง-เลย-ชี-มูล แม่น้ำสายสำคัญอื่น และจาก สปป. ลาว มาเติมในยามที่ขาดน้ำ

• พัฒนาแหล่งน้ำเพื่อการอุปโภคบริโภค

1. พัฒนาแหล่งน้ำเพื่อการอุปโภคบริโภคอย่างเพียงพอและมีคุณภาพทุกหมู่บ้าน

• การจัดการที่ดิน

1. ขจัดข้อจำกัดการใช้ประโยชน์ที่ดินของรัฐเพื่อประโยชน์สูงสุดของเกษตรกร เช่น ที่ดิน สปก. ที่ดิน คทช. ที่ดิน ภบท.5

• ยกระดับราคา เพิ่มรายได้ให้เกษตรกร
• มีแหล่งน้ำสำหรับการเกษตรเพียงพอ
• เกษตรกรสามารถใช้ประโยชน์จากที่ดินของรัฐได้อย่างเต็มที่

• เกษตรกร

• หนี้เสียที่เกิดจากโควิด
• คนไม่สามารถเข้าถึงแหล่งเงินทุน
• คนตัวเล็กต้องพึ่งพาหนี้นอกระบบที่ดอกเบี้ยสูง
• SMEs ไม่สามารถเข้าถึงแหล่งทุน
• ค่าใช้จ่ายสูงเกินไป
• ระบบราชการที่มีอำนาจนิยม

• กองทุนที่ 1 – กองทุนฟื้นฟูหนี้เสีย

1. จัดตั้งกองทุนฟื้นฟูหนี้เสียฯ เพื่อช่วยเหลือประชาชนและผู้ประกอบการรายเล็กรายย่อยที่มีหนี้เสีย
2. กองทุนฯ จะเข้าไปเจรจากับสถาบันการเงินที่เป็นเจ้าหนี้ ช่วยเหลือลูกหนี้ด้วยการชำระดอกเบี้ยผิดนัดให้บางส่วน
3. ทำการรับซื้อและรับโอนหนี้ รวมทั้งหลักประกัน ที่ค้างชำระอยู่กับสถาบันการเงินมาบริหารที่มูลค่ายุติธรรม

• มาตรการที่ 1 (พลิกฟื้น – ตั้งหลัก – ปลดล็อค)

1. ชำระดอกเบี้ยให้ลูกหนี้บางส่วน
2. เปลี่ยนสถานะลูกหนี้ที่เป็น NPL ให้กลับมาอยู่ในสถานะปกติ
3. เปลี่ยนจากรหัสบัญชี 021 ไปเป็น รหัสบัญชี 010

• มาตรการที่ 2 (เดินหน้า – ดันธุรกิจ – ช่วยลูกจ้าง)

1. พักชำระหนี้ 1 ปี
2. เติมเงินสินเชื่อเสริมสภาพคล่อง เข้าบัญชีธุรกิจ และบัญชีเงินเดือนของลูกจ้าง
3. ปรับเปลี่ยนตารางการชำระหนี้ใหม่ ขยายเวลาชำระหนี้ออกไปอย่างน้อย 3 ปี ผ่อนชำระแบบ หน้าต่ำ-หลังสูง
4. ปรับกระบวนการปล่อยสินเชื่อ

• กองทุนที่ 2 – กองทุนเครดิตประชาชน

• จัดตั้งกองทุนเครดิตประชาชน เพื่อช่วยคนตัวเล็กกว่า 10 ล้านคน ล้างหนี้นอกระบบ เป็นสินเชื่อรายย่อยที่ไม่มีหลักประกันดอกเบี้ยต่ำ ไม่เกินร้อยละ 1 ต่อเดือน วงเงินกู้ตั้งแต่ 10,000 บาท จนถึง 100,000 บาท

• เปลี่ยนกรอบความคิดใหม่ในกระบวนการพิจารณาสินเชื่อ การกำหนดวงเงินสินเชื่อจะใช้ข้อมูลทางเลือก (Alternative Data) ในการพิจารณา- ปล่อยสินเชื่อแทนการใช้เอกสารหลักฐานพิสูจน์รายได้หรือการขอหลักทรัพย์ค้ำประกัน หรือการตรวจสอบประวัติของผู้กู้จากเครดิตบูโร

• เติมทุน2.1 กองทุนที่ 3 – กองทุนสร้างไทย

1. แหล่งทุนดอกเบี้ยต่ำ เงื่อนไขผ่อนปรน เพื่อผู้ประกอบการ SMEs ขนาดเล็กที่มีข้อจำกัดเข้าไม่ถึงแหล่งทุนสามารถเข้าถึงแหล่งทุนได้ ซึ่งประกอบด้วย 5 กองทุนย่อย

• กองทุน SMEs

1. ตั้งกองทุน SMEs เพื่อให้ SMEs ขนาดเล็กสามารถเข้าถึงแหล่งทุน เพื่อฟื้นธุรกิจจากโควิดและสามารถต่อยอดธุรกิจให้เติบโตต่อไปได้

• กองทุน Start Up

1. เพื่อให้คนรุ่นใหม่ที่เก่งมีโอกาสตั้งตัวได้ ให้โอกาสคนรุ่นใหม่ได้มีโอกาสตั้งตัวเป็นเจ้าของธุรกิจด้วยความรู้ความสามารถที่ตนเองเป็นผู้คิดค้นขึ้นมา

• กองทุนวิสาหกิจชุมชน

1. เพื่อให้เกษตรกร และลูกหลานได้รวมตัวกันในการประกอบธุรกิจจากผลิตภัณฑ์ในพื้นที่ โดยการแปรรูปเพิ่มมูลค่าของสินค้าเกษตรกร

• กองทุนการท่องเที่ยว

1. เพื่อช่วยเหลือผู้ประกอบการโรงแรมขนาดเล็ก ร้านอาหาร สถานบันเทิง จนไปถึงร้านนวดสปา ที่ได้รับผลกระทบจากโควิด-19

• กองทุน Venture Capital (VC)

1. เป็นแหล่งเงินทุนที่ทำหน้าที่สนับสนุนด้านการเงินให้แก่ธุรกิจ
2. มุ่งเน้นไปที่ธุรกิจ Startup ที่มีเทคโนโลยีหรือนวัตกรรมที่ก้าวหน้า
3. สนับสนุนธุรกิจที่ทำงานด้านการวิจัยและพัฒนาเพื่อประโยชน์ของ SMEs โดยส่วนรวม
4. VC จะเข้าไปร่วมลงทุนในกิจการ ให้คำปรึกษาทางด้านการบริหารกิจการ ไม่มีวัตถุประสงค์ในการเข้าครอบงำกิจการเพื่อยึดเป็นเจ้าของ จะหาจังหวะที่เหมาะสมที่จะถอนตัว (Exit) เพื่อทำกำไรจากเงินลงทุน

• ลดรายจ่าย3.1 ปรับโครงสร้างพลังงาน

1. ปรับโครงสร้างค่าน้ำมัน/ค่าแก๊ส กำหนดเพดานค่าการกลั่น ให้เป็นธรรมกับคนไทย ปรับโครงสร้างค่าไฟฟ้า รื้อสัญญาทาส ค่าไฟต้องไม่เกิน 3.50 บาท

• ลดภาระภาษี

1. ไม่เก็บภาษีคนตัวเล็กที่มีรายได้สุทธิไม่เกิน 300,000 บาท/ต่อปี หรือรายได้ไม่เกิน 40,000/เดือน
2. ไม่เก็บภาษีเงินได้นิติบุคคล SMEs เป็นเวลา 3 ปี

• Solar House

1. ติด Solar House – เงินกู้ ดอกเบี้ยต่ำ 1% ผ่อนยาว 8 ปี ขายไฟให้รัฐได้ทุกเดือน
2. ขจัดอุปสรรค

• พักการอนุมัติ/อนุญาต

1. พักการอนุมัติ/อนุญาต 1,400 ฉบับ เป็นเวลา 3-5 ปี เพื่อให้คนไทยลุกขึ้นมาทำมาหากินได้ทันที เช่น การขออนุญาต อย.

• ปฏิรูประบบราชการ

1. รื้อระบบรัฐราชการและอำนาจนิยม
2. สร้างระบบให้ประชาชนร้องเรียน มีส่วนร่วมในการตรวจสอบการทำงานของหน่วยงานและเจ้าหน้าที่ของรัฐ
3. นำเทคโนโลยีมาเป็นเครื่องมือในการให้คะแนนการทำงาน และการบริการประชาชนของเจ้าหน้าที่ ใช้ในการประเมินการให้ความดีความชอบ รวมถึงการลงโทษ

• ช่วยให้ประชาชนและผู้ประกอบการรายเล็กรายย่อยที่มีหนี้เสียกลับมาประกอบธุรกิจได้ตามปกติ
• ช่วยคนตัวเล็กกว่า 10 ล้านคน ล้างหนี้นอกระบบ
• ดอกเบี้ยต่ำไม่เกินร้อยละ 1 ต่อเดือน
• ค่าไฟต้องไม่เกิน 3.50 บาท
• ลดภาษี
• ทำให้คนไทยลุกขึ้นมาทำมาหากินได้ทันที
• Startup ที่มีเทคโนโลยีหรือนวัตกรรมได้รับการสนับสนุน
• คนรุ่นใหม่ที่เก่งมีโอกาสตั้งตัวได้

• ประชาชน
• ผู้ประกอบการรายเล็กรายย่อย
• SMEs

• หนี้สินเกษตรกรไทยไม่ใช่แค่ปัญหาการเงิน แต่เป็นวิกฤตเรื้อรังที่บั่นทอนขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศ
• เกษตรกรกว่า 63% มีภาระหนี้สิน
• ยอดหนี้เฉลี่ยต่อครัวเรือนพุ่งสูงถึง 314,087 บาท
• หนี้โตเร็วกว่ารายได้ถึง 11.8 เท่า
• มีเพียง 10% ของเกษตรกร ที่จ่ายได้ทั้งเงินต้นและดอกเบี้ย
• สูงถึง 65% ของเกษตรกร ที่จ่ายได้เพียงดอกเบี้ย ทำให้ติด "กับดักหนี้" กลายเป็นหนี้ข้ามรุ่น
• อีก 25% ของเกษตรกร ที่ไม่สามารถชำระได้จากรายได้ที่ไม่แน่นอน
• นโยบายของรัฐที่มักเน้นการพักชำระหนี้ หรือการยืดการชำระหนี้ออกไป โดยไม่ได้ช่วยให้เกษตรกรเข้าใจหรือมีทางเลือกในการปรับโครงสร้างหนี้และ/หรือลดหนี้ลงได้
• 67% ของเกษตรกรจะไม่สามารถปลดหนี้ได้ก่อนอายุ 70 ปี
• ภาระหนี้ที่เกินศักยภาพนี้ทำให้เกษตรกรไม่กล้าลงทุนในเทคโนโลยีใหม่ ยึดติดกับการผลิตแบบเดิม มีต้นทุนการเงินสูงกว่าปกติ

• ประมวลบัญชีลูกหนี้ผู้สูงอายุ 70 ปีขึ้นไปรายคน จำแนกการปลดและลดหนี้ โดยกลุ่มที่ชำระปกติจนครอบคลุมเงินต้นเดิมแล้ว: ปลดหนี้ทันที และถ่ายโอนการบริหารจัดการทรัพย์สินให้ทายาท กลุ่มที่ชำระปกติแต่ยังไม่ครอบคลุมเงินต้น: ลดหนี้ลงครึ่งหนึ่ง ปรับตารางชำระใหม่ให้จบภายใน 5 ปี และสามารถถ่ายโอนทรัพย์สินให้ทายาทได้ กลุ่มที่มีปัญหาการชำระหนี้: นำมาร่วมโครงการปรับสร้างหนี้
• ปรับโครงสร้างหนี้สำหรับเกษตรกรที่มีปัญหาหนี้เรื้อรังและหนี้เสีย จัดทำ "แพ็กเกจแก้หนี้" (ซึ่งประกอบด้วย ทางเลือกในการปรับโครงสร้างการผลิตในแต่ละพื้นที่, ทางเลือกในการจัดการน้ำในแต่ละพื้นที่และสำหรับแต่ละพืช, ทางเลือกในการปลูกไม้ยืนต้น ที่เหมาะสมสำหรับแต่ละพื้นที่ และให้ผลตอบแทนมาเป็นระยะๆ)
• ปรับโครงสร้างการผลิตร่วมกับการปรับโครงสร้างหนี้ การปรับเปลี่ยนการผลิตพืชในพื้นที่ไม่เหมาะสม (เป้าหมาย 1 ล้านไร่ภายใน 4 ปี) ลดหนี้เดิม 20% (ไม่เกิน 100,000 บาท/ราย) พักหนี้ทั้งเงินต้นและดอกเบี้ย สนับสนุนเงินลงทุนปรับปรุงดิน/ระบบน้ำ และทุนหมุนเวียนพืชใหม่ (เกษตรผสมผสาน) ปลอดดอกเบี้ยและปลอดการชำระคืน 3 ปี ให้ประกันภัยพืชผลฟรี
• การลงทุนในระบบน้ำในไร่นา (ขุดแหล่งน้ำ/ระบบ IoT/โซลาร์เซลล์) เป้าหมาย 1 ล้านไร่ภายใน 4 ปี ลดหนี้เดิม 20% (ไม่เกิน 100,000 บาท/ราย) พักหนี้ทั้งเงินต้นและดอกเบี้ย สนับสนุนทางเทคนิคและเงินทุนสำหรับระบบน้ำใหม่ ปลอดดอกเบี้ยและปลอดการชำระคืน 3 ปี ให้ประกันภัยพืชผลฟรี
• การปลูกไม้ยืนต้นและไม้เศรษฐกิจ: ลดหนี้ในอัตรา 30,000 บาท/ไร่ (ไม่เกิน 10 ไร่/ราย) สนับสนุนงบดูแล 3,000 บาท/ไร่ในปีแรก และ 1,000 บาท/ไร่ในปีที่ 2-3(โดยมีสัญญาการดูแลระยะยาว) ให้สิทธิในเนื้อไม้ เป็นของเกษตรกรใช้เป็นหลักทรัพย์ได้
• เพิ่มแรงจูงใจสำหรับเกษตรกรที่ชำระหนี้ดีต่อเนื่อง โดยเลือกรับสิทธิได้ดังนี้: คืนดอกเบี้ย (หรือลดดอกเบี้ย) 10% เพื่อใช้ปรับปรุงการผลิตปีถัดไป หักเงินต้น โดยรัฐสมทบการหักเงินต้นเพิ่มเติม รับคูปองปรับเพิ่มประสิทธิภาพ (แปรรูป/ปุ๋ยแม่นยำ/ฝึกอบรม) สะสมคะแนนเครดิต เพื่อรับส่วนลดดอกเบี้ย 1-2% หากต้องการกู้ขยายกิจการ
• ติดตามการเปลี่ยนแปลงพื้นที่เกษตรผ่านภาพถ่ายดาวเทียมรายแปลง
• จัดตั้งศูนย์ติดตามผลระดับจังหวัดเพื่อช่วยเหลือเกษตรกรอย่างใกล้ชิด
• ปฏิรูปตัวชี้วัด ธ.ก.ส. ปรับเปลี่ยนจากการเน้น "กำไร" มาเป็นการวัดผลที่ความสำเร็จใน 3 ด้าน

• คืนชีวิตใหม่เกษตรกรไทย
• ภาคเกษตรไทยจะไร้หนี้และยั่งยืน
• ปลดหนี้ ทันที สำหรับเกษตรกรอายุมากกว่า 70 ปี กลุ่มชำระปกติจนครอบคลุมเงินต้นเดิมแล้ว
• ลดหนี้ลงครึ่งหนึ่ง สำหรับเกษตรกรอายุมากกว่า 70 ปี กลุ่มที่ชำระปกติแต่ยังไม่ครอบคลุมเงินต้น
• ลดหนี้เดิม 20% (ไม่เกิน 100,000 บาท/ราย) สำหรับเกษตรกรที่มีปัญหาหนี้เรื้อรังและหนี้เสียที่ปรับเปลี่ยนการผลิตพืชในพื้นที่ไม่เหมาะสม/ลงทุนในระบบน้ำในไร่นาเมื่อเกษตรกรดำเนินการถึงปีที่ 2 (โดยพักหนี้ทั้งเงินต้นและดอกเบี้ยไว้ตั้งแต่ปีแรก)*
• คืนดอกเบี้ย 10% สำหรับเกษตรกรที่ชำระหนี้ดีต่อเนื่อง
• ปลอดดอกเบี้ย สำหรับเกษตรกรที่มีปัญหาหนี้เรื้อรังและหนี้เสียที่ลงทุนในระบบน้ำในไร่นา
• ปลอดการชำระคืน 3 ปี สำหรับเกษตรกรที่มีปัญหาหนี้เรื้อรังและหนี้เสียที่ลงทุนในระบบน้ำในไร่นา
• ลดหนี้ในอัตรา 30,000 บาท/ไร่ (ไม่เกิน 10 ไร่/ราย) สำหรับเกษตรกรที่มีปัญหาหนี้เรื้อรังและหนี้เสียที่ปลูกไม้ยืนต้นและไม้เศรษฐกิจ
• สะสมคะแนนเครดิต เพื่อรับส่วนลดดอกเบี้ย 1-2% หากต้องการกู้ขยายกิจการ สำหรับเกษตรกรที่ชำระหนี้ดีต่อเนื่อง
• การปรับลดและปลดหนี้สินของเกษตรกรผู้สูงอายุ และเกษตรกรทั่วไป เป็นผลสำเร็จ
• จำนวนเกษตรกรที่เข้าร่วมการปรับโครงสร้างหนี้ และสามารถดำเนินโครงการได้อย่างต่อเนื่อง เพิ่มขึ้น

• เกษตรกรอายุมากกว่า 70 ปี
• เกษตรกรที่มีปัญหาหนี้เรื้อรังและหนี้เสีย
• เกษตรกรที่ชำระหนี้ดีต่อเนื่อง

• ปลดหนี้ ทันที สำหรับเกษตรกรอายุมากกว่า 70 ปี กลุ่มชำระปกติจนครอบคลุมเงินต้นเดิมแล้ว
• ลดหนี้ลงครึ่งหนึ่ง ปรับตารางชำระใหม่ให้จบภายใน 5 ปี สำหรับเกษตรกรอายุมากกว่า 70 ปี กลุ่มชำระปกติแต่ยังไม่ครอบคลุมเงินต้น:
• ลดหนี้เดิม 20% (ไม่เกิน 100,000 บาท/ราย) เมื่อเกษตรกรดำเนินการถึงปีที่ 2 (โดยพักหนี้ทั้งเงินต้นและดอกเบี้ยไว้ตั้งแต่ปีแรก) สำหรับเกษตรกรที่มีปัญหาหนี้เรื้อรังและหนี้เสียที่ปรับเปลี่ยนการผลิตพืชในพื้นที่ไม่เหมาะสม/ลงทุนในระบบน้ำในไร่นา
• ปรับเปลี่ยนการผลิตพืชในพื้นที่ไม่เหมาะสมเป้าหมาย 1 ล้านไร่ ภายใน 4 ปี
• ปลอดดอกเบี้ยและปลอดการชำระคืน 3 ปี พร้อมประกันภัยพืชผลฟรี 3 ปี**สำหรับเกษตรกรที่มีปัญหาหนี้เรื้อรังและหนี้เสียที่ปรับเปลี่ยนการผลิตพืชในพื้นที่ไม่เหมาะสม/ลงทุนในระบบน้ำในไร่นา
• ลงทุนในระบบน้ำในไร่นาเป้าหมาย 1 ล้านไร่ ภายใน 4 ปี
• สนับสนุนงบดูแล 3,000 บาท/ไร่ในปีแรก และ 1,000 บาท/ไร่ในปีที่ 2-3(โดยมีสัญญาการดูแลระยะยาว) สำหรับเกษตรกรที่มีปัญหาหนี้เรื้อรังและหนี้เสียที่ปลูกไม้ยืนต้นและไม้เศรษฐกิจ
• คืนดอกเบี้ย (หรือลดดอกเบี้ย) 10% เพื่อใช้ปรับปรุงการผลิตปีถัดไป สำหรับเกษตรกรที่ชำระหนี้ดีต่อเนื่อง

• หนี้สินทหารชั้นผู้น้อย
• เงินเดือนเหลือไม่ถึง 30%: มีจำนวนสูงถึง 53,210 นาย (คิดเป็น 21.24%) หลังหักหนี้เงินกู้สหกรณ์
• เงินเดือนเหลือต่ำกว่า 9,000 บาท: มีจำนวนมากถึง 81,030 นาย (คิดเป็น 32.35%)
• ปัญหาหนี้สินที่รุนแรงจนทหาร 1 ใน 3 มีเงินเดือนไม่พอเลี้ยงชีพและดูแลครอบครัว ถือเป็นภัยความมั่นคงที่ส่งผลกระทบโดยตรงต่อขวัญกำลังใจและคุณภาพชีวิต
• กลุ่มที่เข้าร่วมโครงการพักชำระหนี้ในช่วงโควิด-19 ซึ่งต้องแบกรับภาระดอกเบี้ยที่เพิ่มขึ้นอย่างผิดปกติ
• การคิดอัตราดอกเบี้ยอาจไม่เป็นธรรม ไม่เป็นไปตาม มาตรา 224/1 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ และไม่สอดคล้องกับหลักเกณฑ์ของ ธนาคารแห่งประเทศไทย เรื่องการคิดดอกเบี้ยผิดนัดชำระหนี้และการตัดชำระหนี้

• แก้หนี้ทหาร
• คุมการหักเงินเดือน
• ตรวจสอบดอกเบี้ย
• ปรับโครงสร้างหนี้
• ประสาน ธนาคารแห่งประเทศไทย ตรวจสอบการคิดดอกเบี้ยของสถาบันการเงินต่อทหารที่พักชำระหนี้ ให้สอดคล้องตามกฎหมายและหลักเกณฑ์ของแบงก์ชาติ
• มอบหมายให้ กรมการเงินของเหล่าทัพ, กรมพระธรรมนูญ และ คณะกรรมการกำกับการแก้ไขหนี้สินของประชาชน ร่วมกับธนาคารแห่งประเทศไทย หาแนวทางปรับโครงสร้างหนี้ให้ทหารมีแผนชำระหนี้ที่ชัดเจนและกลับมามีชีวิตที่ปลอดหนี้ได้จริง
• เร่งรัดออกระเบียบการหักเงินเดือนเพื่อชำระหนี้สหกรณ์และสวัสดิการ โดยอ้างอิงมาตรฐานเดียวกับกองทัพอากาศ คือต้องมีเงินเดือนสุทธิคงเหลือไม่น้อยกว่าร้อยละ 30 และไม่น้อยกว่า 9,000 บาท
• หารือร่วมกับ ผู้บัญชาการทหารบก, ผู้บัญชาการทหารเรือ, ผู้บัญชาการทหารสูงสุด และ ปลัดกระทรวงกลาโหม เพื่อออกระเบียบว่าด้วยการหักเงินเดือนเพื่อชำระเงินให้แก่สวัสดิการภายในและสหกรณ์
• ประสานงานกับ ธนาคารแห่งประเทศไทย เพื่อตรวจสอบการคิดดอกเบี้ยสถาบันการเงินตามมาตรา 224/1 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
• มอบหมายให้ กรมการเงิน และ กรมพระธรรมนูญ ของทุกเหล่าทัพ ทำงานร่วมกับ คณะกรรมการกำกับการแก้ไขหนี้สินของประชาชน เพื่อออกแบบโมเดลการปรับโครงสร้างหนี้ที่สอดคล้องกับรายได้จริงของกำลังพล
• ปรับปรุงแก้ไข มาตรา 42/1 แห่งพระราชบัญญัติสหกรณ์ พ.ศ. 2542 ให้สอดคล้องกับ พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ฉบับที่ 20) พ.ศ. 2557

• ดอกเบี้ยเป็นธรรม
• คุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นของทหารผู้น้อย
• ทหาร กลับมามีเงินเดือนเพียงพอต่อการดำรงชีพ
• การคิดดอกเบี้ยของสถาบันการเงินต่อทหารที่พักชำระหนี้ สอดคล้องตามกฎหมายและหลักเกณฑ์ของแบงก์ชาติ
• ทหารมีแผนชำระหนี้ที่ชัดเจนและกลับมามีชีวิตที่ปลอดหนี้ได้จริง
• สร้างเอกภาพในการดูแลคุณภาพชีวิตกำลังพล
• ทหารต้องมีเงินเดือนเหลือสุทธิไม่น้อยกว่าร้อยละ 30 และไม่ต่ำกว่า 9,000 บาท
• การคิดดอกเบี้ยสถาบันการเงิน เป็นไปตาม มาตรา 224/1 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
• โมเดลการปรับโครงสร้างหนี้ที่สอดคล้องกับรายได้จริงของกำลังพล
• มาตรา 42/1 แห่งพระราชบัญญัติสหกรณ์ พ.ศ. 2542 สอดคล้องกับ พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ฉบับที่ 20) พ.ศ. 2557
• สร้างความคุ้มครองที่เป็นธรรมให้แก่ข้าราชการทหารที่เป็นลูกหนี้และผู้ค้ำประกันของสหกรณ์ออมทรัพย์

• ทหารชั้นผู้น้อย
• ข้าราชการทหารและลูกจ้างสังกัดกระทรวงกลาโหม
• ข้าราชการทหารที่เป็นลูกหนี้และผู้ค้ำประกันของสหกรณ์ออมทรัพย์

• ทันที สำหรับออกระเบียบและบังคับใช้เกณฑ์เงินเดือนคงเหลือ
• ระยะสั้น: มาตรการเร่งด่วนเพื่อการดำรงชีพ
• ระยะกลาง: การปรับโครงสร้างหนี้ที่เป็นธรรม
• ระยะยาว: การปฏิรูปกฎหมายสหกรณ์

• ความเหลื่อมล้ำรุนแรง: เด็กจากครอบครัวที่รวยที่สุด 10% มีโอกาสเรียนต่อปริญญาตรีถึง 71% ในขณะที่เด็กจากครอบครัวที่จนที่สุด 10% มีโอกาสเข้าถึงเพียง 6% เท่านั้น
• วิกฤตสภาพคล่อง: ปัจจุบัน กยศ. ปล่อยกู้ปีละกว่า 40,000 ล้านบาท แต่ได้รับเงินคืนเพียง 25,000 ล้านบาท ทำให้ต้องพึ่งพางบประมาณแผ่นดินมากขึ้นเรื่อยๆ ภายใต้การบริหารจัดการที่ยังขาดประสิทธิภาพในบางจุด
• หลักสูตรไม่ตอบโจทย์: มีเพียงครึ่งหนึ่งของหลักสูตรอุดมศึกษาที่สร้างทักษะจำเป็นสำหรับอนาคต ทำให้ผู้กู้ยืม กยศ. จำนวนมากเรียนจบมาแล้วไม่มีงานทำ หรือมีรายได้ไม่เพียงพอจะใช้หนี้

• ปฏิรูปและยกระดับบทบาทของ กยศ. เพื่อลดความเหลื่อมล้ำและวางหลักประกันให้เด็กทุกคนมีโอกาสเข้าถึงการศึกษาระดับอุดมศึกษาอย่างเสมอภาค
• กำหนดบทบาทรัฐต่อการเรียนในระดับอุดมศึกษาให้ชัดเจน
• กำหนดสัดส่วนรายได้ของ กยศ. ระหว่างการอุดหนุนจากงบประมาณแผ่นดิน กับการบริหารกองทุนโดย กยศ.
• ส่งเสริมให้ผู้กู้ยืม กยศ. เข้าถึงการศึกษาระดับอุดมศึกษาที่มีคุณภาพโดยการเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับผลลัพธ์ของผู้กู้ยืมที่ผ่านมาในแต่ละหลักสูตร (เช่น อัตราการจ้างงาน รายได้เฉลี่ยหลังเรียนจบ)
• แนะแนวหรือเพิ่มแรงจูงใจให้ผู้กู้ยืมตัดสินใจเลือกเรียนในหลักสูตรที่มีแนวโน้มจะนำไปสู่การมีงานที่รายได้สูงและมั่นคง
• ยกเลิกการบังคับกิจกรรมจิตสาธาณะ ที่บังคับเฉพาะกับนักศึกษาที่กู้ยืม กยศ. (เช่น ปลูกต้นไม้ บริจาคเลือด) หรือกิจกรรมอื่นที่ทำให้เกิดการเลือกปฏิบัติระหว่างนักศึกษาที่กู้ กยศ. กับนักศึกษาที่ไม่ได้กู้
• ปรับปรุงเกณฑ์การใช้คืนหนี้ ยึดหลัก “จ่ายคืนเมื่อจ่ายไหว” (Income-Contingent Loan)
• ปรับยอดชำระหนี้ให้แปรผันตามรายได้และความสามารถในการชำระหนี้
• หากรายได้ต่ำกว่าเกณฑ์ที่กำหนด: กำหนดให้ผู้กู้ยืมยังไม่ต้องชำระหนี้ หรือขยายช่วงปลอดหนี้ให้ยาวนานขึ้น
• หากรายได้สูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด: กำหนดให้ผู้กู้ยืมชำระหนี้ โดยการคำนวณยอดชำระหนี้ที่คิดเป็น % ของรายได้ที่เกินเกณฑ์
• ปรับโครงสร้าง-แผน-ยอดชำระหนี้ ให้สอดคล้องกับกลุ่มอาชีพของผู้กู้ยืม
• ปรับตารางการชำระหนี้ของเกษตรตามฤดูกาลผลิตของพืชผลทางการเกษตรต่างๆ
• ยกระดับบทบาท กยศ. ในการช่วยหางานและยกระดับทักษะให้กับผู้กู้ยืม ร่วมกับกรมจัดหางาน
• เชื่อมโยงข้อมูลเกี่ยวกับผู้กู้ยืมที่กำลังจะเรียนจบให้กับผู้จ้าง
• ลดภาระทางธุรการและลดหย่อนภาษีให้กับบริษัทที่จ้างผู้กู้ยืม กยศ. มาทำงาน
• ออกแบบเงินกู้ประเภทพิเศษเพื่อนำผู้กู้ยืม กยศ. ที่ยังว่างงานไปยกระดับทักษะในด้านที่มีผู้ประกอบการพร้อมจ้างงานเมื่ออบรมจบ
• ปรับโครงสร้างการทำงานของ กยศ. เพื่อเพิ่มความเชี่ยวชาญเฉพาะทางและประสิทธิภาพในการทำงาน
• ทบทวนองค์ประกอบของคณะกรรมการ กยศ. เพื่อเพิ่มผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางและเพิ่มกลไกรับผิดรับชอบทางการเมือง
• ปลดล็อกความเป็นไปได้ในการจ้างเหมาภาคเอกชน (outsource) ในการดำเนินการงานสนับสนุนบางประเภท (เช่น การติดต่อหาผู้กู้ยืมเพื่อแจ้งเตือนให้ชำระหนี้) ทั้งนี้โดยเปิดให้มีการแข่งขันของเอกชน
• แก้ไข พ.ร.บ. กยศ. โดยการ เพิ่มสภาพบังคับและประสิทธิภาพในการแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างหน่วยงานรัฐ ปรับปรุงเกณฑ์เรื่องการปลอดหนี้ที่ถูกกำหนดใน พ.ร.บ. และ ทบทวนองค์ประกอบของคณะกรรมการ กยศ.
• ขับเคลื่อนให้บอร์ด กยศ. ออกหลักเกณฑ์ตาม พ.ร.บ. กยศ.
• ออกมาตรการส่งเสริมหรือจูงใจให้เกิดการจ้างงานผู้กู้ยืม กยศ.
• วางแผนงบประมาณในการอุดหนุน กยศ. เพิ่มเติมจากรายรับของ กยศ. จากการชำระหนี้ของผู้กู้ยืม

• เพิ่มโอกาสให้กับผู้เรียนในการเข้าถึงการศึกษาระดับอุดมศึกษา
• เพิ่มขีดความสามารถในการสร้างรายได้และการใช้คืนหนี้ ให้ผู้กู้ยืม
• ลดความเหลื่อมล้ำ
• วางหลักประกันให้เด็กทุกคนมีโอกาสเข้าถึงการศึกษาระดับอุดมศึกษาอย่างเสมอภาค
• ผู้กู้ยืมรายใหม่มีข้อมูลประกอบการตัดสินใจที่รอบด้าน
• นักศึกษาที่กู้ยืม กยศ. มีเวลาและความยืดหยุ่นในการเลือกทำกิจกรรมนอกห้องเรียน เท่าเทียมกับนักศึกษากลุ่มอื่น
• เพิ่มประสิทธิภาพในการชำระหนี้
• เพิ่มความเชี่ยวชาญเฉพาะทางและประสิทธิภาพในการทำงาน ของ กยศ.
• เพิ่มผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางและเพิ่มกลไกรับผิดรับชอบทางการเมือง ในคณะกรรมการ กยศ.
• เพิ่มสภาพบังคับและประสิทธิภาพในการแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างหน่วยงานรัฐ
• กยศ. มีสภาพคล่องเพียงพอในการปล่อยกู้

• สถานประกอบการ/ ผู้ประกอบการ
• ผู้กู้ยืม กยศ. / นักศึกษาที่กู้ยืม กยศ.
• บอร์ด กยศ.

• งบประมาณแผ่นดิน
• รายรับของ กยศ. จากการชำระหนี้ของผู้กู้ยืม

• ภาวะสินเชื่อหดตัว: สินเชื่อ SMEs หดตัวต่อเนื่องกว่า 3 ปี โดยล่าสุดลดลงถึง 4% ในขณะที่ธุรกิจขนาดใหญ่กลับเข้าถึงสินเชื่อได้มากขึ้น
• ความเสี่ยงสูงในสายตาธนาคาร: สถาบันการเงินมักลังเลที่จะปล่อยกู้ให้ SMEs ขนาดเล็กเนื่องจากขาดหลักทรัพย์ค้ำประกันและข้อมูลเครดิตที่เพียงพอ ทำให้ผู้ประกอบการต้องหันไปพึ่งหนี้นอกระบบที่มีดอกเบี้ยสูง

• สนับสนุนให้ SMEs เข้าถึงสินเชื่อในระบบได้อย่างสะดวกและเป็นธรรมมากขึ้น
• เพิ่มอัตราค้ำประกันสินเชื่อ โครงการค้ำประกันสินเชื่อ SMEs (PGS) จาก 15% เป็น 30%
• ออกมติ ครม. อนุมัติเพิ่มวงเงินงบประมาณสนับสนุนให้ บสย. ค้ำประกันสินเชื่อให้ SMEs โดยแยกอัตราการค้ำประกันตามความเสี่ยง เพื่อให้ SMEs ขนาดเล็กมีโอกาสเข้าถึงสินเชื่อในระบบได้มากขึ้น
• ปรับปรุงกฎหมาย พ.ร.บ. บสย. ให้ บสย. เข้าถึงข้อมูลจากแหล่งอื่นเพื่อประมวลผลและพัฒนาคะแนนเครดิตตามความเสี่ยงของ SMEs ได้แม่นยำขึ้น และสามารถให้ SMEs รู้ผลค้ำประกันได้ล่วงหน้า ก่อนไปยื่นกู้กับสถาบันการเงิน
• ปรับปรุง พ.ร.บ. การประกอบธุรกิจข้อมูลเครดิตเปิดโอกาสให้ผู้ประกอบการรายใหม่เข้ามาแข่งขันพัฒนาคะแนนเครดิต สร้างทางเลือกให้ธนาคารใช้ประเมินลูกค้า SMEs ได้ดีขึ้น
• ทยอยกำหนดให้บริษัทขนาดใหญ่ ใช้ระบบ e-Tax Invoice/Receipt เพื่อจูงใจให้ซื้อสินค้าและบริการจาก SMEs มากขึ้น และเพิ่มการตรวจสอบเครดิตการค้าให้ SMEs ไม่เกิน 45 วันได้จริง

• SMEs เข้าถึงแหล่งทุนในระบบ
• เพิ่มอัตราค้ำประกันสินเชื่อ โครงการค้ำประกันสินเชื่อ SMEs (PGS) จาก 15% เป็น 30% สำหรับกิจการขนาดเล็ก
• ให้ บสย. ค้ำประกันสินเชื่อได้ทุกความเสี่ยงของ SMEs
• ใช้ Digital Factoring หรือการใช้ “บิลลูกหนี้การค้า” ค้ำประกันเงินกู้ได้ทันที
• SMEs รู้ผลค้ำประกันได้ล่วงหน้า
• ธนาคารประเมินลูกค้า SMEs ได้ดีขึ้น
• เพิ่มการตรวจสอบเครดิตการค้าให้ SMEs ไม่เกิน 45 วันได้จริง

• SMEs
• ธุรกิจขนาดใหญ่
• ผู้ประกอบการรายใหม่

• ความยากจนและหนี้สินภาคประชาชน
• ความยากจนกลุ่มครัวเรือนรากหญ้า
• ลูกหนี้ที่ไม่ได้รับความเป็นธรรมหรือไม่อาจช่วยตัวเองได้
• ผลการประเมินไม่เป็นไปตามวัตถุประสงค์หรือไม่คุ้มค่า ของกองทุนที่ตั้งงบประมาณรายจ่ายประจำปี
• นักเรียน นักศึกษาที่ขาดแคลนทุนทรัพย์
• หนี้มีปัญหาหรือหนี้เสีย

• ให้ความสำคัญกับแก้ไขปัญหาความยากจนกลุ่มครัวเรือนรากหญ้าด้วยการให้ความรู้ ทักษะ
• เปิดโอกาสให้สามารถเข้าถึงแหล่งทุน ปัจจัยการผลิตต่างๆ โดยเฉพาะที่ดินทำกิน และตลาด
• ช่วยเหลือผู้ยากจนข้นแค้นด้วยการสังคมสงเคราะห์ เช่น จัดหาที่พักอาศัย และให้เงินสงเคราะห์รายเดือน
• ให้ความสำคัญกับการช่วยเหลือและแก้ปัญหาลูกหนี้ที่ไม่ได้รับความเป็นธรรมหรือไม่อาจช่วยตัวเองได้
• จัดตั้งสถาบันช่วยเหลือลูกหนี้ เช่น การจัดตั้งธนาคารเพื่อสังคม (Social Bank)
• ธนาคารเพื่อสังคม ซื้อหนี้เสียและหลักทรัพย์ค้ำประกันหลักทรัพย์ค้ำประกันของลูกหนี้
• นำลูกหนี้และหลักทรัพย์ค้ำประกัน เข้าสู่กระบวนการช่วยเหลือโดยยึดแนวทาง “ทุกฝ่ายต้องได้ประโยชน์ร่วมกัน”
• ธนาคารเพื่อสังคม ขายหนี้คืนให้กับลูกหนี้ในราคาเท่าทุน
• พักชำระหนี้
• มีมาตรการหรือวิธีการฟื้นฟูอาชีพลูกหนี้ให้มีรายได้เพียงพอในการชำระหนี้คืน
• จัดให้มีการสอบทานและทบทวนการบริหารจัดการกองทุนที่ตั้งงบประมาณรายจ่ายประจำปีในรูปองค์การมหาชน องค์การของรัฐที่เป็นอิสระ หรือ กองทุนที่เป็นนิติบุคคลอื่น เพื่อการพัฒนาหรือที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาและการพัฒนาคุณภาพชีวิตที่อยู่ภายใต้การกำกับดูแลและบริหารจัดการของกระทรวง ทบวง กรม หรือ หน่วยงานที่เรียกเป็นอย่างอื่น
• ปฏิรูปและส่งเสริมให้จัดตั้งบรรษัทบริหารจัดการกองทุนเพื่อการพัฒนาแห่งชาติ (National Development and Management Fund/ NDMF)
• สำหรับ กองทุนให้กู้ยืมเพื่อการศึกษา (กยศ.) จะมีการตั้งกองทุนในลักษณะเดียวกัน
• ชะลอหรือเจรจาไกล่เกลี่ยให้มีการชำระหนี้แบบผ่อนปรนโดยหลีกเลี่ยงการฟ้องร้องดำเนินคดี
• ปรับเปลี่ยนรูปแบบการกู้ยืม การเจรจา การปรับโครงสร้างหนี้ ที่เหมาะสม
• นำมาตรการหรือมาตรฐานสิทธิมนุษยชนมาปฏิบัติ
• จัดตั้ง “บรรษัทบริหารจัดการกองทุนเพื่อคนรากหญ้า” (Wealth Management Fund for the Grassroots/WMFG) หรือ “บริษัทบริหารจัดการสินทรัพย์แห่งชาติเพื่อคนรากหญ้า” (National Assets Management Company for the Grassroots/NAMCG)
• บรรษัทบริหารจัดการกองทุนเพื่อคนรากหญ้า หรือ บริษัทบริหารจัดการสินทรัพย์แห่งชาติเพื่อคนรากหญ้า รับซื้อหรือโอนหนี้มีปัญหาหรือหนี้เสียมาบริหารจัดการโดยไม่ทำลายวิธีปฏิบัติของธุรกรรมการกู้ยืมเงิน

• ครัวเรือนรากหญ้า สามารถเข้าถึงแหล่งทุน ปัจจัยการผลิตต่างๆ โดยเฉพาะที่ดินทำกิน และตลาด
• ลูกหนี้จะไม่ถูกฟ้องร้องและจะได้ทรัพย์คืน
• เจ้าหนี้จะได้รับการชำระหนี้
• รัฐบาลจะไม่เสียหาย
• ลูกหนี้ กลับมาเป็นลูกหนี้ปกติ
• ลูกหนี้ มีรายได้เพียงพอในการชำระหนี้คืน
• กองทุนที่ตั้งงบประมาณรายจ่ายประจำปี มีผลการประเมินเป็นไปตามวัตถุประสงค์และคุ้มค่า
• เกิดประสิทธิภาพและประสิทธิผล ของทุนการศึกษา
• สร้างความเข็มแข็งให้กับคนรากหญ้า ตลอดจนผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย

• กลุ่มครัวเรือนรากหญ้า
• ผู้ยากจนข้นแค้น
• ลูกหนี้ที่ไม่ได้รับความเป็นธรรมหรือไม่อาจช่วยตัวเองได้
• นักเรียน นักศึกษาที่ขาดแคลนทุนทรัพย์

• หนี้ กยศ. สะสมจากปัญหาเชิงโครงสร้าง: ลูกหนี้จำนวนมากไม่สามารถชำระหนี้ได้ ไม่ใช่เพราะขาดวินัย แต่เพราะระบบการศึกษาไม่เชื่อมโยงกับตลาดงาน ทำให้รายได้ไม่สอดคล้องกับภาระหนี้
• แรงกดดันจากการบังคับชำระหนี้: การทวงหนี้และมาตรการทางกฎหมายสร้างภาระทางจิตใจ โดยไม่ช่วยแก้ปัญหารายได้หรือทักษะการทำงานของลูกหนี้
• ทักษะที่เรียนมาไม่ถูกนำไปใช้: ลูกหนี้จำนวนมากมีความรู้และทักษะ แต่ขาดโอกาสนำไปใช้สร้างรายได้หรือประสบการณ์ทำงานจริง

ปรับระบบชำระหนี้ กยศ. ให้เชื่อมการทำงาน การพัฒนาทักษะ และการลดหนี้ไปพร้อมกัน

• ชำระหนี้ด้วยการทำงาน: แก้ไขระเบียบ กยศ. เปิดช่องให้ลูกหนี้สมัครใจชำระหนี้ด้วยการทำงานบริการสาธารณะหรือใช้ทักษะวิชาชีพ โดยกำหนดอัตราแลกหนี้ชัดเจน (เช่น ชั่วโมงงานเทียบมูลค่าเงิน) ผูกกับค่าแรงขั้นต่ำหรือวุฒิการศึกษา
• แพลตฟอร์มจับคู่งาน–ทักษะ: ลูกหนี้ลงทะเบียนผ่านแพลตฟอร์มกลาง เพื่อประเมินสถานะหนี้ ทักษะ และความสนใจ แล้วจับคู่กับหน่วยงานรัฐหรือท้องถิ่นที่เหมาะสม
• สัญญา 3 ฝ่าย ทำงานจริง: ทำสัญญาระหว่างลูกหนี้–กยศ.–หน่วยงานที่รับเข้าทำงาน มีการบันทึกชั่วโมงทำงานแบบดิจิทัล และประเมินผลงานเป็นระยะ
• หักลดยอดหนี้ตามผลงาน: หักลบยอดหนี้จากชั่วโมงงานที่ทำจริง พร้อมระบบติดตามความก้าวหน้าอย่างโปร่งใส
• ต่อยอดสู่การมีงานทำถาวร: ออกเอกสารรับรองประสบการณ์ทำงาน (Certificate) เพื่อใช้สมัครงานประจำ หรือเข้าสู่ระบบชำระหนี้ปกติในเงื่อนไขที่ดีขึ้น

• ลดหนี้
• การมีงานทำถาวร

• ลูกหนี้ กยศ.

• รายได้เกษตรกรไม่มั่นคงและหนี้สะสม: เกษตรกรจำนวนมากมีรายได้ผันผวนตามฤดูกาล ขาดรายได้ประจำระหว่างรอผลผลิต ทำให้ต้องก่อหนี้ต่อเนื่องและขาดความมั่นคงในการดำรงชีพ
• การปลูกป่าใช้เวลานานแต่ขาดเงินหมุนเวียน: การปลูกไม้ยืนต้นต้องใช้เวลาหลายปีกว่าจะสร้างรายได้จริง แต่เกษตรกรไม่มีรายได้รองรับในช่วงเริ่มต้น ทำให้ไม่สามารถลงทุนปลูกป่าได้อย่างต่อเนื่อง
• เข้าถึงแหล่งทุนยาก: ระบบการเงินยังไม่เอื้อให้ใช้ทรัพย์สินอย่างไม้ยืนต้นหรือคาร์บอนเครดิตเป็นหลักประกัน ทำให้โอกาสเข้าถึงเงินทุนจำกัด

• พันธบัตรป่าไม้ (Forest Bond): จัดให้มีระเบียบให้สถาบันการเงินออกพันธบัตรป่าไม้ ระดมทุนจากนักลงทุนทั่วไป โดยให้เกษตรกรนำพื้นที่การเกษตรมาปลูกไม้ยืนต้น และใช้ไม้ยืนต้นที่ปลูกเป็นสินทรัพย์ค้ำประกัน เพื่อนำเงินจากการขายพันธบัตรมาจ่ายเป็น “เงินเดือน” ให้เกษตรกรดูแลป่า ตั้งเป้าระดมทุนประมาณ 60,000 ล้านบาท สร้างรายได้ให้ราว 500,000 ครัวเรือน
• ธนาคารเพื่อการปลูกป่า: จัดตั้งธนาคารเฉพาะกิจสนับสนุนด้านการเงินแก่เกษตรกรผู้ปลูกป่า จ่ายการอุดหนุนล่วงหน้าก่อนตัดไม้จำหน่าย เป็นระยะเวลา 10 ปี เพื่อให้มีรายได้ต่อเนื่องระหว่างปลูก
• กองทุนป่าไม้แห่งชาติ: จัดตั้งกองทุนเพื่อสนับสนุนเงินทุนปลูกไม้ยืนต้น ส่งเสริมอุตสาหกรรมป่าไม้ และสนับสนุนการนำคาร์บอนเครดิตจากการปลูกป่าไปจำหน่าย เพิ่มช่องทางรายได้และการเข้าถึงแหล่งทุน
• เปลี่ยนทรัพยากรธรรมชาติเป็นรายได้ยั่งยืน: ใช้กลไกการเงินควบคู่การอนุรักษ์ เพื่อให้เกษตรกรมีรายได้ประจำ ลดหนี้ และเพิ่มพื้นที่ป่าในระยะยาว

• เปลี่ยนการปลูกป่าให้เป็น “รายได้ประจำ” ของเกษตรกร
• สร้างรายได้ให้เกษตรกรราว 500,000 ครัวเรือน
• เพิ่มพื้นที่ป่า
• เพิ่มรายได้ระยะยาวของประเทศ

• เกษตรกร

• ประมาณ 60,000 ล้านบาท (สำหรับพันธบัตรป่าไม้)

• ระดมทุนจากนักลงทุนทั่วไป (สำหรับพันธบัตรป่าไม้)

• ข้อมูลภาคเกษตรกระจัดกระจายและเข้าถึงยาก
• เกษตรกรปลูกพืชเดิมๆโดยไม่ได้คำนึงถึงราคาตลาด demand-supply
• ประสิทธิภาพการผลิตยังต่ำ เพราะเกษตรไทยยังไม่เข้าสู่ “เกษตรแม่นยำ–เกษตรอัจฉริยะ”
• เมื่อเจออุปสรรคจากความแปรปรวนของสภาพภูมิอากาศ (น้ำท่วม–ภัยแล้ง) ยิ่งทำให้ล้มเหลวในการเพาะปลูก จนเป็นหนี้เพิ่ม
• เกษตรกรรายย่อยเข้าถึงสินเชื่อยาก จึงท้าทายด้านความยั่งยืนและขีดความสามารถในการแข่งขันของเกษตรกรไทย

• สร้างแพลตฟอร์มข้อมูลสมัยใหม่ (Modernized Data Platform) เพื่อบูรณาการข้อมูลภาคเกษตรจากหน่วยงานภาครัฐและเอกชน
• พัฒนาและนำไปใช้ 3 ระบบ AI หลัก ได้แก่ ระบบวางแผนและพยากรณ์การเพาะปลูก (Crop Planning and Forecasting), ระบบประเมินผลผลิตและสภาพอากาศ (Weather and Yield Assessment), ระบบตรวจจับและแจ้งเตือนความผิดปกติของราคาสินค้าเกษตร (Market Price Anomaly Detection and Alerts)
• สร้าง AI Knowledge Chat เป็นแชตบอทหรือระบบคำปรึกษาอัจฉริยะด้วย AI เพื่อให้เกษตรกรเข้าถึงข้อมูล ผ่านการสนทนาได้อย่างสะดวก เช่น ปลูกพืชอะไร ที่ไหน เมื่อไหร่ (คำนวณจากสภาพดิน, พยากรอากาศ, และความต้องการตลาด), ดูแลอย่างไร ใส่ปุ๋ยอะไร, สามารถรับการช่วยเหลือจากภาครัฐและเอกชนอะไรได้บ้าง
• รัฐสนับสนุนให้เกษตรกรรายย่อยซื้ออุปกรณ์โดรนเพื่อการเกษตร โดยรัฐจ่าย 60% เกษตรกรจ่าย 40% ทำให้เกิดอาชีพใหม่ๆ เช่น ศูนย์ซ่อมอุปกรณ์ บริการฉีดพ่น เป็นต้น
• Community smart farm 1 ชุมชน 1 smart farm รัฐจัดหาเครื่องมือ smart farm ให้ทุกชุมชนในราคาถูก และรับซื้อผลผลิตจาก smart farm ทุกแห่ง

• เกษตรกรมีรายได้มั่นคง
• ลดการสูญเสียผลผลิตและต้นทุน
• การคาดการณ์แม่นยำจากระบบ AI
• เข้าถึงระบบสินเชื่อเกษตรได้ง่ายขึ้น
• เกษตรกรรายย่อยซื้ออุปกรณ์โดรนเพื่อการเกษตรได้ง่ายขึ้น
• เกิดอาชีพใหม่ๆ เช่น ศูนย์ซ่อมอุปกรณ์ บริการฉีดพ่น

• เกษตรกรรายย่อยและเกษตรกรรุ่นใหม่
• กลุ่มสตาร์ทอัพด้านเกษตร
• สหกรณ์การเกษตรและกลุ่มธุรกิจเกษตรแปรรูป

• หนี้นอกระบบในประเทศไทยวันนี้เป็นปัญหาเรื้อรังที่ซับซ้อนและส่งผลกระทบรุนแรงทั้งในระดับครัวเรือนและระดับเศรษฐกิจมหภาค
• ดอกเบี้ยโหดมาก เจ้าหนี้คิดดอกเบี้ยสูงผิดกฎหมาย เช่น ร้อยละ 20 ต่อรอบชำระ หรืออาจมากกว่า ทำให้หนี้พอกเร็วและจ่ายไม่หมด จนต้องกู้ใหม่มาโปะหนี้เก่า กลายเป็นวงจรหนี้ที่ไม่มีทางออก
• สัญญาไม่เป็นธรรม เงื่อนไขกู้เงินเอาเปรียบลูกหนี้ และแทบไม่มีการคุ้มครองทางกฎหมาย การทวงหนี้แบบรุนแรง ลูกหนี้ถูกข่มขู่ คุกคาม หรือใช้ความรุนแรง สร้างความทุกข์และความกลัว ลูกหนี้บางรายถึงขึ้นตัดสินใจจบชีวิตตัวเอง
• ประชาชนที่มีรายได้ต่ำเข้าไม่ถึงสินเชื่อในระบบ รายได้ไม่แน่นอน ไม่มีหลักประกัน หรือมีประวัติเครดิตไม่ดี ทำให้ต้องหันไปพึ่งหนี้นอกระบบ ยิ่งส่งผลกระทบเป็นวงกว้างต่อสังคมและเศรษฐกิจ คุณภาพชีวิตแย่ลง ไม่มีโอกาสสร้างความมั่นคงทางการเงิน และฉุดรั้งเศรษฐกิจประเทศ

• สถาบันการเงินรัฐปล่อยกู้ดอกเบี้ยต่ำเพื่อปิดหนี้นอกระบบ รายละ 50,000 บาท

• ยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชน
• สร้างความมั่นคงทางเศรษฐกิจ
• ลดความเหลื่อมล้ำในสังคมอย่างยั่งยืน

• ประชาชน
• เกษตรกรผู้ยากจน
• ลูกหนี้นอกระบบ

• เกษตรกรไทยยังคงติดอยู่ในวงจรต้นทุนปุ๋ย เมล็ดพันธุ์และปัจจัยการผลิตที่พุ่งสูงตามตลาดโลก
• ไทยต้องนำเข้าเกือบทั้งหมด
• การไม่มีระบบปุ๋ยสั่งตัด
• การจัดการน้ำที่ไม่ดีทำให้เกษตรกรใช้ปุ๋ยแบบเดิมๆ เกินจำเป็น ส่งผลให้ดินเสื่อม ผลผลิตลดลง
• ภัยแล้ง–น้ำท่วมทำให้รายได้ไม่มั่นคง
• ผลผลิตได้ราคาต่ำเพราะคุณภาพไม่มาตรฐาน
• เกิดหนี้สะสมเรื้อรัง

• ประกันกำไรให้เกษตรกรปลูก (ข้าว, มันสำปะหลัง, ยาง, ข้าวโพด)ขั้นต่ำ 30%
• รัฐแจกคูปองดิจิทัลผ่าน “บัตรเกษตรกร” สำหรับซื้อปุ๋ยไม่เกิน 250 กก./ราย เมล็ดพันธุ์-กล้าพันธุ์ไม่เกิน 150 กก./ราย
• ปูนปรับสภาพดินราคาถูก จากร้านที่ร่วมโครงการเพื่อลดการรั่วไหล เพราะมีระบบตรวจสอบราคาแบบเรียลไทม์
• ตรวจดินรายแปลงแนะนำสูตรปุ๋ยที่เหมาะสม เพื่อลดต้นทุนเกินจริง

• เกษตรกรไม่ขาดทุน
• ราคาที่ควรจะเป็นคือ 7,800 บาท/ตัน
• รัฐโอนส่วนต่างให้ 800 บาท เข้าบัญชีเกษตรกรโดยตรง

• เกษตรกร

• ประกันกำไรให้เกษตรกรปลูก ทันที ใน ปีแรก

• ผู้สูงอายุไทยส่วนใหญ่ไม่มีเงินออม หลายคนยังมีหนี้สินส่วนบุคคล หนี้ครัวเรือน
• หนี้ครัวเรือนไม่สร้างรายได้
• รายได้จากทำงานน้อยลงเมื่ออายุมาก กลายเป็นภาระเรื้อรัง
• ผู้สูงอายุมีรายได้หลังวัยเกษียณต่ำหรือไม่แน่นอน บางคนต้องอาศัยบุตร ครอบครัว
• ผู้สูงอายุโอกาสและกำลังกายลดลงตามอายุ
• ค่าครองชีพ ค่าใช้จ่ายด้านสุขภาพผู้สูงอายุสูงขึ้น ทำให้หนี้สินที่เคยพอจ่ายไหวกลายเป็นหนี้เรื้อรัง
• คนหมดหวังมีคุณภาพชีวิตที่ดีในบั้นปลาย
• ผู้สูงอายุไม่สามารถหลุดพ้นจากวงจรการชำระหนี้ เต็มไปด้วยความเครียดและขาดการใช้ชีวิตอย่างมีศักดิ์ศรี เพิ่มความเหลื่อมล้ำในสังคม

• ล้างหนี้เสียเกิน 1 ปีที่ไม่มีหลักประกันต่ำกว่า 100,000 บาทในสถาบันการเงินรัฐ สำหรับผู้มีอายุ 60 ปีขึ้นไปทุกคน

• อัตราหนี้นอกระบบในกลุ่มผู้สูงอายุลดลง
• ช่วยลดภาระรัฐในระยะยาวด้านสวัสดิการดูแลกลุ่มผู้สูงอายุ
• สถาบันการเงินของรัฐมีงบดุลดีขึ้น
• เศรษฐกิจฐานรากมีเงินหมุนเวียนในระบบมากขึ้น

• ผู้สูงอายุ

• ครัวเรือนไทย ณ เดือนกันยายน 2568 มีสัดส่วนหนี้ครัวเรือนไทยต่อ GDP อยู่ที่ 86.3% โดยมีหนี้สินเฉลี่ยที่ 740,597 บาท/ครัวเรือน โดยแบ่งสัดส่วนหนี้คือ หนี้ในระบบ 65% (ผ่อนชำระเฉลี่ย 20,330 บาท/เดือน) และหนี้นอกระบบ 35% (ผ่อนชำระเฉลี่ย 8,023 บาท/เดือน)
• สาเหตุที่ก่อให้เกิดปัญหานี้สินเพิ่มขึ้น ได้แก่ ค่าใช้จ่ายฉุกเฉินไม่คาดคิด 12.3%, ภาระทางครอบครัว 10.7%, รายได้ไม่พอรายจ่าย 9.8%, ค่าครองชีพสูงขึ้น 9.5%, ใช้บัตรเครดิตมากขึ้น 9.4%

• สร้างแรงจูงใจให้ประชาชนที่มีหนี้สินในระบบผ่อนชำระตรงเวลา
• ผ่อนดี 1 ปี ฟรี 1 งวด โดยประชาชนที่มีบัญชีธนาคารของรัฐ และมียอดหนี้ต่ำกว่า 100,000 เมื่อผ่อนตรงตามกำหนด จะฟรีค่าผ่อน 1 งวด (ไม่เกิน 5,000 บาท)

• ลดความเสี่ยงการเกิดหนี้เสีย NPL ของระบบธนาคาร
• ลดภาระดอกเบี้ยของประชาชน
• เพิ่มสภาพคล่องของครัวเรือนรายได้น้อยถึงปานกลาง

• ประชาชนที่มีหนี้สินในระบบ
• ประชาชนที่มีบัญชีธนาคารของรัฐ
• ครัวเรือนรายได้น้อยถึงปานกลาง

• วิกฤตหนี้เรื้อรัง
• รายได้ที่ลดลง
• ต้นทุนการผลิตสูงขึ้น
• สภาพอากาศแปรปรวน
• โครงสร้างตลาดไม่เป็นธรรม
• หนี้เสียเพิ่มขึ้น
• ความเปราะบางทางเศรษฐกิจรุนแรงขึ้น ส่งผลกระทบต่อครอบครัว ชุมชน และความมั่นคงเศรษฐกิจทั้งประเทศ

• พักเงินต้นและดอกเบี้ย 3 ปี วงเงินไม่เกิน 500,000 บาท (เฉพาะสถาบันการเงินรัฐ)

• ฟื้นความสามารถในการผลิตของเกษตรกร
• ลดภาระหนี้
• เพิ่มโอกาสให้เกษตรกรสามารถลงทุนในปัจจัยการผลิต
• เสริมความมั่นคงของเศรษฐกิจฐานราก
• ลดภาระการพึ่งพาหนี้นอกระบบ
• เพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการหนี้ในภาคเกษตรกร
• ป้องกันการสูญเสียที่ดินทำกิน
• ลดความเสี่ยงจากการถูกยึดทรัพย์สินและที่ดินทำกิน

• เกษตรกร

• ปัญหาหนี้สินของประชาชน เป็นปัญหาเรื้อรังที่ทำให้ประเทศติดหล่ม
• ประชาชนขาดโอกาสในการมีคุณภาพชีวิตที่ดีและขาดโอกาสในการพัฒนาศักยภาพส่วนตัว
• หนี้เสียที่สะสมยาวนาน ทำให้ประชาชนติดอยู่ในวงจรหนี้
• ไม่สามารถทำงาน–ประกอบอาชีพได้เต็มศักยภาพ
• ภาระหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ทำให้เศรษฐกิจครัวเรือนเปราะบาง เสี่ยงต่อปัญหาทางสังคมและเศรษฐกิจในวงกว้าง
• โอกาสฟื้นตัวของผู้ประกอบการรายย่อยและแรงงานวัยทำงานลดลง ทำให้ประเทศสูญเสียกำลังการผลิต
• สถาบันการเงินมีข้อจำกัด จึงไม่สามารถลดต้น–ยกดอกเบี้ย เพื่อช่วยลูกหนี้ได้มากพอ

• ประชาชนที่มีหนี้เสียไม่มีหลักประกันต่ำกว่า 200,000 บาท ค้างชำระเกิน 1 ปี จ่ายหนี้ 10% ของยอดหนี้เพื่อปิดหนี้
• มาตรการเฉพาะกิจครั้งเดียวเพื่อนำมาปรับโครงสร้างหนี้แบบผ่อนปรนเพื่อให้ลูกหนี้กลับมาจ่ายชำระหนี้ได้

• ฟื้นฟูความสามารถในการประกอบอาชีพ
• ลดความเครียดและลดความเสี่ยงเศรษฐกิจของครอบครัว
• เพิ่มโอกาสฟื้นตัวของลูกหนี้
• บรรเทาปัญหาหนี้ครัวเรือนให้ต่ำลง

• ประชาชน
• ผู้ประกอบการ SME

กองทุนฉุกเฉิน 50,000 ลบ. แก้ปัญหาชีวิตยามฉุกเฉิน

ไม่ต้องกู้นอกระบบ

วิธีคิดดอกเบี้ย บัตรเครดิต บ้าน-รถ ไม่เป็นธรรม

รื้อสินเชื่อ วิธีคิดดอกเบี้ย บัตรเครดิต บ้าน-รถ

ใช้หนี้ กยศ. ด้วยงานราชการ

นักเรียน/นักศึกษา