เศรษฐกิจสร้างสรรค์

• สร้างศูนย์กลาง Digital Economy ผลักดันการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลมาเพิ่มรายได้ในเรื่องเทคโนโลยีด้านสุขภาพ (Health Tech)
• ผลักดันการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลมาเพิ่มรายได้ในเรื่องเทคโนโลยีด้านสุขภาพ (Health Tech) และเทคโนโลยีด้านการศึกษา (EdTech)
• ผลักดันการนำเทคโนโลยีหรือนวัตกรรมใหม่ๆ
• สนับสนุนการถ่ายทอดแนวคิดเศรษฐกิจสร้างสรรค์ให้กับคนในชุมชน โดยเฉพาะในพื้นที่ที่มีอัตลักษณ์เป็นของตนเอง เพื่อเพิ่มการกระจายรายได้สู่ชุมชน
• เชื่อมโยงระเบียงการคมนาคมและการขนส่ง ทั้งทางบก/ทางเรือ/และทางอากาศ ด้วยรถไฟความเร็วสูง/รถไฟรางคู่ และเส้นทางเดินเรือใหม่

• ประเทศไทยเป็นศูนย์กลาง Digital Economy
• ประเทศไทยเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจสร้างสรรค์ (Creative and Green Economy)
• ประเทศไทยเป็นศูนย์กลางจุดเชื่อมต่อการคมนาคมและการขนส่งของภูมิภาค และของโลกแห่งใหม่
• เพิ่มรายได้จากเทคโนโลยีด้านสุขภาพ
• เพิ่มรายได้จากเทคโนโลยีด้านการศึกษา
• เพิ่มการกระจายรายได้สู่ชุมชน
• สร้างโอกาสให้ประเทศไทยเกิดรายได้ใหม่เป็นจำนวนมาก เมื่อเปลี่ยนระเบียงการคมนาคมและการขนส่งของไทยให้เป็นระเบียงเศรษฐกิจ

• ประชาชน
• ผู้ประกอบการ
• นักลงทุน

• อุตสาหกรรมภาพยนตร์ขาดการสนับสนุนจากรัฐ
• ระบบการเซ็นเซอร์และการใช้วิธีคิดด้าน "ความมั่นคง" มากำกับงานศิลปะ ทำให้ภาพยนตร์ไทยมี “เพดาน” ไม่สามารถทำหน้าที่สะท้อนสังคมได้อย่างเต็มที่ ส่งผลให้เนื้อหาขาดความหลากหลายและไม่ดึงดูดใจผู้คน
• กฎหมายและกฎระเบียบของรัฐเป็นอุปสรรคมากกว่าเป็นกลไกในการสนับสนุนอุตสาหกรรมภาพยนตร์
• เรายังไม่มีการเชื่อมโยงความสำเร็จของภาพยนตร์ไทย เข้ากับอุตสาหกรรมอื่นอย่างเป็นระบบ ทำให้ประเทศไทยเสียโอกาสในการสร้าง "ตัวคูณทางเศรษฐกิจ" เช่น การท่องเที่ยวตามรอย หรือการส่งออกวัฒนธรรมการกินและการใช้ชีวิตแบบไทยสู่สากล

• ย้ายและรวมศูนย์หน่วยงานด้านภาพยนตร์ไว้ภายใต้กระทรวงวัฒนธรรม
• เปลี่ยนกรอบความคิดรัฐ จากการควบคุมด้วย “ความมั่นคง” เป็นการส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์
• แก้ไข พ.ร.บ.ภาพยนตร์และวิดีทัศน์ ให้มีส่วนร่วมจากประชาชน ปรับระบบเรตติ้งให้เป็นสากล และยกเลิกใบอนุญาตที่ซ้ำซ้อน
• แก้ไขกฎหมายลิขสิทธิ์ ให้ผู้แสดงและทีมงานได้ส่วนแบ่งจากการฉายซ้ำ
• จัดตั้งและจัดสรรกองทุนสนับสนุนอุตสาหกรรมภาพยนตร์อย่างต่อเนื่อง
• ปรับปรุงกฎหมายภาษี ทั้งอนุสัญญาภาษีซ้อนและภาษีนำเข้าอุปกรณ์ถ่ายทำ
• กำหนดสัญญาจ้างมาตรฐาน จำกัดชั่วโมงทำงานและเวลาพัก
• กำหนดมาตรฐานความปลอดภัยในกองถ่าย และบังคับมีประกันอุบัติเหตุ
• ออกมาตรการคุ้มครองแรงงานเด็ก มีผู้เชี่ยวชาญและผู้ปกครองดูแล
• สนับสนุนการรวมกลุ่มเป็นสมาคมวิชาชีพของคนทำงานภาพยนตร์
• วางแนวทางคุ้มครองลิขสิทธิ์และข้อมูลส่วนบุคคลจากการใช้ AI
• ปฏิรูปการศึกษาศิลปะ เป็นการเรียนรู้แบบ Art Appreciation
• ให้ทุนวิจัยด้านระบบนิเวศอุตสาหกรรมภาพยนตร์ เทคโนโลยี และเศรษฐศาสตร์
• สนับสนุนงบประมาณให้สถานศึกษาที่สอนด้านภาพยนตร์ทั่วประเทศ
• กำหนดมาตรฐานการเปิดเผยข้อมูลรายได้ภาพยนตร์อย่างโปร่งใส
• ให้สิทธิประโยชน์ทางภาษีและ Cash Rebate แก่ผู้ผลิตหนังไทย
• ใช้มาตรการภาษีสนับสนุนโรงภาพยนตร์ขนาดเล็กในทุกภูมิภาค
• ออกแนวทางลดการผูกขาดรอบฉายในโรงภาพยนตร์ขนาดใหญ่
• จัดเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติ Film Market และ Workshop อย่างต่อเนื่อง
• เก็บภาษีแพลตฟอร์มต่างชาติและนำกลับมาพัฒนาวงการหนังไทย
• ลดขั้นตอนการร้องเรียนคดีละเมิดลิขสิทธิ์ และรวมศูนย์การดูแล
• กระจายงบสนับสนุนการผลิตสู่ภูมิภาค
• ลดหย่อนภาษีจากการซื้อตั๋วหนังไทยเพื่อกระตุ้นการบริโภค
• ควบคุมแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งให้จดทะเบียน เสียภาษี และแข่งขันอย่างเป็นธรรม

• สร้างรายได้เข้าประเทศกว่า 6,786 ล้านบาท
• สร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจในไทยรวมกว่า 1.3 หมื่นล้านบาท
• กำหนดชั่วโมงทำงานสำหรับ คนทำงานในอุตสาหกรรมภาพยนตร์ไม่เกิน 12 ชั่วโมง/วัน
• ต้องมีเวลาพักผ่อนอย่างน้อย 10 ชั่วโมงต่อวัน
• โครงสร้างการบริหารชัดเจน ลดความซ้ำซ้อนและความล่าช้า
• หนังไทยแข่งขันได้ทั้งในและต่างประเทศ
• โอกาสของผู้สร้างหน้าใหม่และหนังหลากหลายเพิ่มขึ้น
• ลดการผูกขาดในระบบโรงและแพลตฟอร์ม
• รายได้หมุนเวียนกลับสู่อุตสาหกรรมในประเทศ

• ประชาชน
• เกษตรกร
• คนทำงานในอุตสาหกรรมภาพยนตร์
• นักเรียน

• มูลค่าตลาดมหาศาลที่ตรวจสอบได้ยาก เงินจำนวนมากไหลออกสู่ต่างประเทศโดยไม่ผ่านกระบวนการจัดเก็บภาษีในไทย
• บริษัทข้ามชาติสามารถเข้ามาเปิดให้บริการเกมในประเทศไทยได้โดยไม่มีเงื่อนไข โดยใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) แปลภาษาและตั้งค่าเผยแพร่ ผ่านร้านค้าแอปพลิเคชันได้ทันที ทำให้บริษัทเหล่านี้ไม่จำเป็นต้องจ้างงานคนไทยและไม่มีการถ่ายทอดองค์ความรู้
• การพัฒนาเกม (Developer) กำลังถูกประเทศเพื่อนบ้านอย่างเวียดนามและจีนแซงหน้า
• ภาพลักษณ์ของอุตสาหกรรมยังถูกตีกรอบด้วยมายาคติคำว่า “เด็กติดเกม” ทำให้การสนับสนุนจากภาครัฐมักจำกัดอยู่เพียงการควบคุมพฤติกรรมของผู้เล่น แทนที่จะเป็นการส่งเสริมโครงสร้างพื้นฐานทางเศรษฐกิจและอาชีพอย่างเป็นระบบ

• ส่งเสริมอุตสาหกรรมเกมไทยและ E-Sport
• สร้างอุตสาหกรรมเกมระดับโลกในประเทศไทย
• ออกกฎหมายหรือมาตรการจูงใจ ให้บริษัทต่างชาติที่ต้องการเปิดบริการเกมในไทย "จำเป็น" ต้องมีพันธมิตรเป็นผู้จัดจำหน่ายชาวไทย (Local Publisher)
• รัฐสนับสนุนเงินทุนวิจัยและพัฒนาให้แก่ผู้สร้างเกมหน้าใหม่
• รัฐสนับสนุนการจัดงาน E-sport Thailand Championship เพื่อให้เห็นภาพรวมของอุตสาหกรรมเกม
• จัดตั้งศูนย์การเรียนรู้และการแข่งขันในทุกภูมิภาคทั่วประเทศ เพื่อสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องต่อสังคมและลบล้างมายาคติ "เด็กติดเกม"
• สนับสนุนการขึ้นทะเบียนผู้ประกอบอาชีพเพื่อป้องกันปัญหาสังคม เช่น การโปรโมทเกมเถื่อน

• สร้างอุตสาหกรรมเกมระดับโลก
• ทำให้เกิดการถ่ายทอดองค์ความรู้
• ลดการพึ่งพาลิขสิทธิ์จากต่างประเทศ
• สร้างความเข้าใจที่ถูกต้องต่อสังคม
• ลบล้างมายาคติ 'เด็กติดเกม'

• ผู้เล่นเกม
• ผู้ผลิตเกม

• 300 ล้านบาท

• พ.ร.บ.จดแจ้งการพิมพ์ พ.ศ. 2550ขาดบทบัญญัติที่ตอบสนองต่อบริบททางเศรษฐกิจและสังคมที่เปลี่ยนไป ไม่มีบทบัญญัติการส่งเสริมวัฒนธรรมการอ่านที่ชัดเจน
• ธุรกิจร้านหนังสือเครือข่ายขนาดใหญ่ มีบทบาทควบรวมทั้งเป็นสำนักพิมพ์ ร้านค้า และผู้จัดจำหน่าย ส่งผลกระทบต่อร้านหนังสืออิสระและสำนักพิมพ์รายย่อย ไม่สามารถแข่งขันได้
• ต้นทุนการผลิตที่สูงขึ้น ทำให้ผู้ประกอบการไทยล้มหายตายจาก
• วิชาชีพขาดความมั่นคง: นักเขียนและบุคลากรสร้างสรรค์ส่วนใหญ่ไม่สามารถประกอบอาชีพเลี้ยงชีพได้เพียงอย่างเดียว ทำให้ขาดการผลิตผลงานที่มีคุณภาพอย่างต่อเนื่อง

• จัดตั้ง “คณะกรรมการหนังสือและสิ่งพิมพ์แห่งชาติ” เป็นแกนหลักในการออกแบบนโยบาย ยุทธศาสตร์ แผนงานในการพัฒนาอุตสาหกรรมหนังสือร่วมกับภาครัฐ
• จัดทำนโยบาย แผน และยุทธศาสตร์เกี่ยวกับการพัฒนาอุตสาหกรรมหนังสือ และสิ่งพิมพ์ของประเทศ
• ดำเนินแผนงานเพื่อส่งเสริมอุตสาหกรรมหนังสือ
• จัดทำและพัฒนาระบบฐานข้อมูลอุตสาหกรรมหนังสือและสิ่งพิมพ์ของประเทศ ให้เป็นศูนย์กลางข้อมูลเชิงสถิติ
• ประสานงานกับหน่วยงานรัฐ เอกชน และภาคประชาสังคม เพื่อส่งเสริมความร่วมมือด้านอุตสาหกรรมหนังสือและสิ่งพิมพ์กับต่างประเทศ
• กำหนดมาตรการเพื่อคุ้มครองสิทธิเสรีภาพของผู้ประพันธ์ ผู้แปล บรรณาธิการ และผู้ออกแบบศิลปกรรม ในการแสดงออกด้านศิลปะ วัฒนธรรม และความคิดสร้างสรรค์
• บริหารกองทุนหนังสือและสิ่งพิมพ์แห่งชาติ ให้เป็นกองทุนเพื่อส่งเสริมอุตสาหกรรมหนังสือและสิ่งพิมพ์
• กำหนดให้มี “คณะอนุกรรมการห้องสมุด” แบ่งเป็น พื้นที่จังหวัด: ให้มี คณะอนุกรรมการห้องสมุดระดับจังหวัด (จังหวัดละหนึ่งคณะ) และ ให้มีคณะอนุกรรมการห้องสมุดกรุงเทพมหานคร
• จัดทำรายชื่อหนังสือที่เหมาะสมแก่การจัดซื้อเข้าห้องสมุดทั่วประเทศ
• เสนอต่อกรมส่งเสริมการเรียนรู้ กระทรวงศึกษาธิการ และสำนักวัฒนธรรม กีฬา และการท่องเที่ยว กทม. ซึ่งเป็นหน่วยงานบริหารห้องสมุดทั่วประเทศ ให้พิจารณาจัดซื้อหนังสือตามที่เสนอ
• จัดตั้งสำนักงานคณะกรรมการหนังสือและสิ่งพิมพ์แห่งชาติ สังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี ทำหน้าที่ฝ่ายเลขานุการของคณะกรรมการฯ

• เปลี่ยนอุตสาหกรรมหนังสือไทยให้เป็นแรงขับเคลื่อนเศรษฐกิจหลัก
• ร้านหนังสืออิสระและสำนักพิมพ์รายย่อย สามารถแข่งขันได้
• เพิ่ม ความมั่นคงให้วิชาชีพนักเขียนและบุคลากรสร้างสรรค์
• คุ้มครองสิทธิเสรีภาพของผู้ประพันธ์ ผู้แปล บรรณาธิการ และผู้ออกแบบศิลปกรรม
• วัฒนธรรมการอ่านเข้มแข็งมากขึ้น

• ร้านหนังสืออิสระและสำนักพิมพ์รายย่อย
• นักเขียนและบุคลากรสร้างสรรค์ส่วนใหญ่
• ผู้ประพันธ์ ผู้แปล บรรณาธิการ และผู้ออกแบบศิลปกรรม

• 100 ล้านบาท (งบดำเนินงาน)
• 100 ล้านบาท (งบบริหารกองทุนหนังสือและสิ่งพิมพ์แห่งชาติ)

กองทุนหนังสือและสิ่งพิมพ์แห่งชาติ

• ทุนทางวัฒนธรรมและภูมิปัญญาคนไทยจำนวนมากถูกละเลย
• อุตสาหกรรมวัฒนธรรมสร้างสรรค์ถูกปล่อยให้เติบโตตามยถากรรม
• การดำเนินการขับเคลื่อนและสนับสนุนอุตสาหกรรมวัฒนธรรมสร้างสรรค์มีความกระจัดกระจาย
• ขาดยุทธศาสตร์
• งบประมาณที่ถูกนำมาใช้ยังไม่เกิดประสิทธิภาพอย่างที่ควรจะเป็น

• ยกระดับวัฒนธรรมสร้างสรรค์ไทยให้กลายเป็นเครื่องยนต์เศรษฐกิจตัวใหม่
• จัดตั้งสำนักงานส่งเสริมวัฒนธรรมสร้างสรรค์ (THACCA) เป็นเจ้าภาพหลักในการกำหนดยุทธศาสตร์การขับเคลื่อนอุตสาหกรรมวัฒนธรรมสร้างสรรค์ทั้งระบบ
• ตั้งศูนย์ One Stop Service ลดความยุ่งยากสำหรับผู้ประกอบการด้านงานวัฒนธรรมสร้างสรรค์
• ยกระดับศักยภาพสร้างสรรค์คนไทย Upskill - Reskill ด้วยนโยบาย OFOS
• ยกระดับอุตสาหกรรมพัฒนาระบบนิเวศวัฒนธรรมสร้างสรรค์ทั้ง 14 สาขา
• ส่งออกอุตสาหกรรมวัฒนธรรมสร้างสรรค์ไทย 14 ด้าน สู่ระดับโลกด้วยการทูตเชิงวัฒนธรรม
• ส่งออกงานสร้างสรรค์ไทยสู่เทศกาลระดับสากล ไม่ว่าจะเทศกาลดนตรี เทศกาลภาพยนตร์
• นำเข้าเทศกาลที่เกี่ยวข้องกับงานสร้างสรรค์ระดับโลกมาจัดแสดงในไทยเพื่อสร้างรายได้และสร้างจินตนาการใหม่ๆ ให้กับคนไทย
• สร้างงาน 20 ล้านตำแหน่ง ด้วยการสนับสนุนโครงการต่างๆ ผลักดันการแก้ไขกฎหมายที่เป็นอุปสรรคในการขับเคลื่อนอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ เช่น พ.ร.บ.ภาพยนตร์ ยกเลิกการเซนเซอร์ แก้ไขกฎหมายอาคารและสถานบันเทิง พ.ร.บ.เกม รวมถึงส่งเสริมอุตสาหกรรมด้วยการออกมาตรการและสิทธิประโยชน์ด้านต่างๆ เพื่อสร้างแรงจูงใจในการลงทุน

• ทำให้คนไทยหลุดพ้นจากความยากจน
• สร้างแรงงานทักษะสูง 20 ล้านคน
• สร้างรายได้ให้คนไทยไม่ต่ำกว่าปีละ 200,000 บาท ต่อคน ต่อปี

• ประชาชน
• ผู้ประกอบการด้านงานวัฒนธรรมสร้างสรรค์